Morpheis impeditus – gatunek motyla z rodziny trociniarkowatych i podrodziny Zeuzerinae.
Taksonomia i ewolucja Kladogram rodzaju wg Najdenowa i innych (2026) Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1860 roku przez Hansa D.J. Wallengrena na łamach „Wiener entomologische Monatschrift” pod nazwą Phragmataecia impedita. Miejsce typowe nie jest znane; ongiś błędnie przypuszczano że jest nim Australia. W 1874 roku Cajetan Felder opisał go niezależnie pod nazwą Endoxyla strigillata, jako miejsce typowe wskazując La Platę w Argentynie. Pod tą ostatnią nazwą gatunek ten niezależnie wyznaczony został typem nomenklatorycznym podrodzaju Xyleutes (Neocossus) w 1916 roku przez Constanta V. Houlberta oraz typem nomenklatorycznym rodzaju Xylotrypa w 1918 roku przez Alfreda J. Turnera.
W 1933 roku synonimizacji E. strigillata z Ph. impedita dokonał Max Gaede, aczkolwiek w 1980 roku Julian P. Donahue potraktował je jako osobne gatunki. Donahue umieścił je w przywróconym rodzaju Morpheis, z którym zsynonimizował wspomniane taksony Neocossus i Xylotrypa, tym samym podając jako pierwszy stosowaną obecnie kombinację.
Opartej na molekularnej analizie filogenetycznej rewizji rodzaju Morpheis dokonali w 2026 roku Artem Najdenow i współpracownicy. M. strigillatus wylistowali jako synonim M. impeditus. Według wyników tej analizy omawiany gatunek zajmuje pozycję siostrzaną dla M. pyracmon.
Morfologia Głowa samca cechuje się beżowymi wypustkami członów czułków. Tło obu par skrzydeł jest szare, ciemniejsze niż u innych gatunków z rodzaju. Wzór, zwłaszcza na przednich skrzydłach, jest dobrze wykształcony, złożony z cienkich, falistych, zakrzywionych, w większości połączonych, ciemnych pasków o szerokości bardziej jednolitej niż u gatunków pokrewnych. Zagęszczenie wzoru na przednim skrzydle tworzy podłużny, nieregularny, ciemny pas przylegający do jego przedniej krawędzi. W przeciwieństwie do M. xylotribus pole między brzegiem kostalnym przedniego skrzydła a jego żyłką kubitalną przednią ma barwę reszty tła. Samcze genitalia mają wyrostki boczne juksty o formie prętowatej, niezmodyfikowanej, pozbawionej bocznych rozszerzeń. Wyrostek (harpe) na spodniej stronie walwy jest prosty, brodawkowaty, słabiej rozwinięty niż u M. cognatus, M. clenchi i M. mathani.
Ekologia i występowanie Do roślin żywicielskich gąsienic tego motyla należą cytrusy i wierzby.
Owad neotropikalny, południowoamerykański, podawany z Boliwii, południowo-zachodniej Brazylii, Paragwaju, Urugwaju i północnej Argentyny.
Przypisy
Kategoria:Trociniarkowate Kategoria:Motyle Argentyny Kategoria:Motyle Boliwii Kategoria:Motyle Brazylii Kategoria:Motyle Paragwaju Kategoria:Motyle Urugwaju Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1860 roku