Klasztor Himmelkron (niem. Kloster Himmelkron) – kompleks funkcjonującego w latach 1279–1569 opactwa cysterek, znajdujący się w niemieckiej gminie Himmelkron, w Górnej Frankonii. Od końca XVII wieku do 1791 roku rezydencja margrabiów Brandenburga-Kulmbach.
Historia W Boże Narodzenie 1279 roku graf Otto IV von Orlamünde przekazał cystersom swój zamek w miejscowości Pretzendorf nad Białym Menem. Kapituła generalna zakonu w Cîteaux, ze względu na bliskość , nie wyraziła zgody na założenie męskiego klasztoru, stąd zdecydowano się na utworzenie tu klasztoru cysterek. Wkrótce rozpoczęto budowę kompleksu klasztornego, który do 1340 roku służył jako miejsce pochówku grafów Orlamünde i innych przedstawicieli okolicznych rodów szlacheckich. W 1338 roku opactwo zostało odziedziczone przez burgrabiów Norymbergi, czyli późniejszych margrabiów Brandenburga-Kulmbach. W 1473 roku rozpoczęto budowę gotyckich krużganków przykrytych sklepieniami sieciowymi. Klasztor uniknął zniszczenia podczas wojny chłopskiej, a po 1530 roku wzniesiono południowe i północne skrzydło klasztorne. W 1529 roku margrabiowie przeszli na protestantyzm, zakonnice pozostały jednak przy katolicyzmie i w latach 1533–1537 ufortyfikowały klasztor. Opactwo ostatecznie przyjęło reformację w 1548 roku. Kompleks został splądrowany i częściowo zniszczony w 1553 roku, podczas . Po śmierci opatki Margarethy von Döhlau w 1569 roku placówkę zamknięto.
W 1578 roku w kompleksie utworzono przytułek i sierociniec dla dzieci z rodzin szlacheckich. W 1590 roku dawny kościół klasztorny stał się luterańskim kościołem parafialnym dla wsi, której nazwę ok. 1602 roku zmieniono z Pretzendorf na Himmelkron. Zabudowania zostały zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej. Pod koniec XVII wieku margrabiowie Brandenburga-Kulmbach urządzili tu swoją rezydencję i w latach 1699–1719 wznieśli nowe skrzydło według projektu Antonia della Porty. Wnętrze kościoła klasztornego przebudowano wówczas w stylu barokowym, a w 1735 roku dawną kryptę cysterek przekształcono w kryptę książęcą, zwaną Kaplicą Rycerską (niem. Ritterkapelle). W 1760 roku częściowo rozebrano późnogotyckie krużganki, pozostawiając jedynie północne skrzydło. W 1791 roku margrabia Karol Aleksander podzielił kompleks na mieszkania, które przeznaczył na sprzedaż. Wkrótce zamieszkało tu ok. 200 osób. W 1893 roku Diakoniewerk von Neuendettelsau rozpoczęło stopniowy zakup obiektu, w którym założono placówkę opiekuńczo-wychowawczą. Zachowany fragment krużganków wyremontowano w latach 1969–1972. W 1987 roku w przestrzeni nad Kaplicą Rycerską założono Stiftskirchenmuseum, należące do gminy Himmelkron. Kościół klasztorny odrestaurowano w latach 2006–2009.
Opatki
Agnes von Orlamünde (zm. 1354) Kunigunde lub Katharina Notthafft von Weißenstein (zm. 1370) Anna Burggräfin von Nürnberg (1370–1383) Ruth von Moßbach-Lindenfels Agnes von Wallenrode (zm. 1409) Katharina Förtsch (1409–1410) Katharina Rieter (1410) Katharina von Schaumberg (1410–1411) Longa von Kotzau (1411–1428) Adelheid von Blassenberg (1428–1460) Elisabetha von Künsberg (1460–1484) Margaretha von Zedwitz (1484–1499) Magdalena von Wirsberg (1499–1522) Ottilia Schenck von Siemau (1522–1529) Apollonia von Waldenfels (1529–1543) Margaretha von Döhlau (1543–1569)
Źródła:
Galeria
Przypisy
Kategoria:Powiat Kulmbach Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Byłe klasztory w Bawarii Kategoria:Klasztory cysterek w Niemczech Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech