Clepsis jamesstewarti – gatunek motyla z rodziny zwójkowatych i podrodziny Tortricinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2020 roku przez Kyhla A. Austina i Jasona J. Dombroskiego na łamach „ZooKeys”. Miejsce typowe znajduje się 5 km na północny wschód od Los Arroyos w dominikańskiej prowincji Pedernales. Epitet gatunkowy nadano na cześć entomologa Jamesa P. Stewarta.
Morfologia thumb|left|Genitalia samca thumb|180px|left|Genitalia samicy Głowa u samicy porośnięta jest niemal wyłącznie łuskami ciemnobrązowymi, u samca zaś czoło i ciemię mają łuski słomkowe do złocistobrązowych. Łuski boków głaszczków wargowych są słomkowe z wmieszanymi łuskami ciemnobrązowymi. Trzonki czułków mają barwę ciemienia, zaś człony biczyków z wierzchu mają naprzemienne szeregi brązowych i słomkowych łusek.
Wierzch przedtułowia i śródtułowia jest u samicy niemal cały ciemnobrązowy, u samca głównie słomkowy. Długość przedniego skrzydła wynosi od 5,5 do 6,5 mm i jest ono węższe niż u podobnego C. deroni. U samca wierzch przedniego skrzydła ma tło słomkowo z ciemnobrązowym nakrapianiem, a na wzór składają się ciemnobrązowe przepaska środkowa i łatka przedwierzchołkowa; brak jest przepaski nasadowej a strzępina złożona jest z krótkich łusek beżowych i dłuższych słomkowych. U samicy wierzch przedniego skrzydła ma tło brązowe, mocno nakrapiane, a ciemnobrązowe przepaska środkowa i łatka przedwierzchołkowa są słabo kontrastowe; strzępina natomiast złożona jest z krótkich łusek ciemnobrązowych i dłuższych słomkowych. Spód tego skrzydła u obu płci jest ciemnobrązowy ze słomkowymi znakami przy krawędzi przedniej. Skrzydło tylne z obu stron jest u samca białe do bladobrązowego z gęstym wzorem z ciemnobrązowych pasków, a u samicy ciemniejsze. Jego strzępina ma barwę taką jak skrzydła przedniego. Odnóża przednie i środkowe są po bokach brązowe a po wewnętrznej stronie białe do słomkowych, tylne zaś głównie bladożółte lub białe z brązowymi stopami.
Odwłok samca jest intensywnie brązowy, a samicy ciemnobrązowy. Samcze genitalia mają wąskie, równomiernie na całej długości zakrzywione, ostro u szczytu połączone ramiona gnatosa, zanikłe wyrostki towarzyszące, niezmodyfikowany tegumen, równomiernie zaokrąglone i opatrzone drobnymi kolcami labidy, trójkątne i lekko wyciągnięte u szczytów walwy, przeciętnie wykształcony sakulus, sześciokątną jukstę z różnie rozwiniętym, ale nigdy V-kształtnym wcięciem grzbietowym oraz grzbietowo-środkowo nabrzmiały, pozbawiony wyraźnego zgięcia dobrzusznego, silnie na szczycie zaostrzony edeagus z cienkimi, lekko falistymi cierniami. Genitalia samicy mają trójkątne brodawki odbytowe, przydatki przednie dłuższe od tylnych, miskowatą sterygmę, przewężony przedsionek, pierścieniowate kolikulum, długi i ściśle poskręcany przewód torebki kopulacyjnej, wykształcone cestum, kulisty korpus torebki z prostym znamieniem oraz małe, walcowate kapitulum.
Ekologia i występowanie Osobniki dorosłe latają od kwietnia do listopada.
Owad neotropikalny, endemiczny dla Hispanioli, najpospolitszy przedstawiciel rodzaju na wyspie. Znany jest z haitańskiego Departamentu Zachodniego oraz dominikańskich prowincji Pedernales, Independencia, Dajabón i La Vega. Występuje w górach Chaîne de la Selle, Sierra de Bahoruco i Kordyliery Środkowej na rzędnych od 400 do 2310 m n.p.m.
Przypisy
Kategoria:Zwójkowate Kategoria:Motyle Dominikany Kategoria:Motyle Haiti Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku