Szorstkozarodniczka pęcherzykowata (Trechispora hymenocystis (Berk. & Broome) K.H. Larss.) – gatunek grzybów z rzędu Trechisporales.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Trechispora, Hydnodontaceae, Trechisporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1879 r. Miles Joseph Berkeley i Christopher Edmund Broome, nadając mu nazwę Polyporus hymenocystis. W 1994 r. Karl-Henrik Larsson przeniósł go do rodzaju Trechispora. Synonimy: Polyporus hymenocystis Berk. & Broome 1879 Poria hymenocystis (Berk. & Broome) Cooke 1886 Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Owocniki Rozpostarte, miękkie, kruche, łatwo oddzielające się od podłoża. Brzeg wyraźnie odgraniczony, stopniowo cieńszy lub utworzony przez pierzaste, płonne skupienia strzępek, często z widocznymi sznurami grzybniowymi. Hymenofor poroidalny. Pory o głębokości do 1 mm, okrągłe do kanciastych, o zmiennej średnicy (2–3 na mm). Ściany porów cienkie, często postrzępione lub poszarpane. Świeże owocniki czysto białe, w zielniku przybierające barwę od słomkowej po płową lub gliniastoróżową. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. wszystkie strzępki ze sprzążkami. Sznury grzybniowe zbudowane z jednorodnych, prostych, cienkościennych strzępek o szerokości 1,5–3,5 µm, z licznymi, ampułkowatymi przegrodami o szerokości do 9 µm. Subikulum zbudowane z cienkiej warstwy lub luźnych, pajęczynowatych skupisk. Jego strzępki są cienkościenne, proste, o szerokości 2,5–5 µm, często z anastomozami i inkrustacjami. Boczne odgałęzienia strzępek tworzą duże, cienkościenne sferocyty o średnicy do 40 µm, często występujące w szeregach; strzępki mogą również ulegać rozdęciu do szerokości 15 µm. Ściany porów zbudowane ze strzępek prostych, cienkościennych, anastomozujących i często rozgałęzionych, zazwyczaj o szerokości 2–3 µm, niekiedy z inkrustacjami w części wewnętrznej. Subhymenium zazwyczaj jednokomórkowej grubości, utworzone przez krótkie, trójkątne lub nieregularne strzępki o szerokości 2–5 µm, odgałęziające się pod kątem prostym od strzępek ścian porów. Czasami brak subhymenium. Podstawki 12–15 × 5 µm, krótkie, beczułkowate do cylindrycznych, czasem trzonkowate, często z lekkim przewężeniem pośrodku, sporadycznie występujące jako pleurobazydia, ze sterygmami o długości 4–5 µm. Bazydiospory gęsto pokryte kolcami, niemal kuliste do szeroko elipsoidalnych, o wymiarach 4,5–5,5 × 3,5–4,5 µm (wliczając kolce o długości 0,5 µm). Zawierają pojedyncze, płytkowate, romboidalne kryształy.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Azji. Do 2003 r. w Polsce był tylko wzmiankowany (z uwagą, że występuje lokalnie), ale w późniejszych latach podano jego stanowiska. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Nadrzewny saprotrof występujący w lasach na martwym drewnie, zwykle w wilgotnych siedliskach o bujnej roślinności. Rozwija się na drewnie liściastym i iglastym, zazwyczaj silnie rozłożonym, a jego owocniki tworzą się w miejscach osłoniętych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Trechisporales