Wojciech Najsarek (ur. 22 kwietnia 1900 w Jaćmierzu, zm. 1 września 1939 w Gdańsku) – polski wojskowy i kolejarz, starszy sierżant rezerwy Wojska Polskiego, obrońca Westerplatte.
Życiorys Syn Józefa i Ludwiki z domu Florczak. W rodzinnym mieście ukończył szkołę powszechną.
3 listopada 1918 roku wstąpił jako ochotnik do 3 Batalionu Strzelców Sanockich, brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, uczestniczył m.in. w bitwie o Chyrów oraz w tzw. ofensywie majowej w 1919 roku. W maju 1919 roku przeniesiono go do 18 Pułku Piechoty. Następnie brał także udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W lipcu 1919 roku jako chory został odesłany do szpitala polowego, w następnym miesiącu przydzielono go do 4 batalionu wartowniczego. W maju 1920 roku brał udział w walkach pod Mołodecznem. W lipcu 1920 roku został przydzielony do dowództwa dworca w Mołodecznie, a nastepnie w Brześciu. W 1923 roku został skierowany do Poznania na kurs adiunktów kolejowych. Od września 1924 roku służył w Sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX, gdzie pełnił funkcję rejestratora kancelarii.
Od 1926 roku żonaty z Marią Ostrowską, miał córkę, Bożenę (ur. 1934). W 1933 roku ukończył gimnazjum w Brześciu. W 1935 roku podjął pracę w Polskich Kolejach Państwowych, odbył praktykę na stacji Wejherowo, a następnie został mianowany dyżurnym ruchu w Redzie. 19 kwietnia 1937 roku objął stanowisko zawiadowcy stacji kolejowej na terenie Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte, jednocześnie został również awansowany do stopnia starszego sierżanta rezerwy. Mieszkał wraz z rodziną w Nowym Porcie, był działaczem Gminy Polskiej w WMG, Związku Polaków, Rodziny Kolejowej, Ligi Morskiej i Kolonialnej, Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej oraz Przysposobienia Wojskowego i Kolejowego Przysposobienia Wojskowego.
W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany w składzie załogi Wojskowej Składnicy Tranzytowej. Noc z 31 sierpnia na 1 września 1939 roku spędził w służbowym mieszkaniu na stacji kolejowej. O poranku 1 września po zakończonym ostrzale artyleryjskim półwyspu wybiegł z budynku stacyjnego i został postrzelony przez niemieckiego żołnierza. Według relacji jednego z niemieckich uczestników ataku zabrano go do Szańca Mewiego, a następnie odwieziono do szpitala, gdzie zmarł w wyniku odniesionych ran. Prawdopodobnie został pochowany jako N.N. na Cmentarzu na Zaspie. Według innych źródeł poniósł śmierć na miejscu, był prawdopodobnie pierwszym żołnierzem polskim poległym w obronie Westerplatte.
Odznaczenia Źródło:
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (pośmiertnie, 1945) Brązowy Krzyż Zasługi (1930) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1928)
Upamiętnienie W latach 70. XX wieku na miejscu jego zranienia odsłonięto pamiątkowy kamień. Został również upamiętniony na Cmentarzu Poległych Obrońców Westerplatte.
W filmie Westerplatte z 1967 roku w jego rolę wcielił się Józef Łodyński.
Przypisy
Kategoria:Podoficerowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Żołnierze 18 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Obrońcy Westerplatte Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Ludzie urodzeni w Jaćmierzu Kategoria:Ludzie związani z Sanokiem Kategoria:Ludzie związani z Mołodecznem Kategoria:Ludzie związani z Brześciem Kategoria:Członkowie Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku Kategoria:Członkowie Gminy Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku Kategoria:Członkowie Ligi Morskiej i Kolonialnej (1930–1939) Kategoria:Członkowie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Kategoria:Członkowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Ludzie związani z Redą Kategoria:Polscy pracownicy kolejowi