Roman Lubos (ur. 2 lutego 1902 w Piekarach Śląskich, zm. na początku maja 1969 w Chorzowie) – polski działacz partyjny i państwowy, urzędnik samorządowy, wójt gminy Lipiny (1947–1950), przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Chorzowie (1951–1954, 1957–1962).
Życiorys Syn Aleksandra i Rozalii z domu Zgoda, urodził się w rodzinie górniczej. Ukończył szkołę powszechną i sześciomiesięczny kurs dla pracowników samorządowych. Brał udział w I, II i III powstaniu śląskim (osiągając rangę kaprala); później także w akcji plebiscytowej. W okresie międzywojennym działał w Kole Przyjaciół Młodzieży Powstańczej w Goduli oraz do 1939 w Związku Powstańców Śląskich. Od 1916 do 1917 robotnik w kopalni w Brzozowicach, potem do 1922 pracownik biurowy w Zabrzu. W kolejnych latach zatrudniony jako referent w samorządach w Goduli i Lipinach. W tym okresie był sympatykiem Narodowej Partii Robotniczej, a od 1924 Polskiej Partii Socjalistycznej.
Podczas II wojny światowej zaangażowany w ruch oporu, od 1939 pracował w Hucie Pokój w Nowym Bytomiu. Został aresztowany przez Gestapo i następnie uwięziony w KL Dachau i KL Mauthausen-Gusen, podczas uwięzienia współpracował z ruchami lewicowymi. Po wyzwoleniu włączył się w budowę struktur władzy ludowej na Górnym Śląsku, wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1947 do 1947 był podwójcim w Goduli, a od 1947 do 1950 wójtem gminy Lipiny. Od kwietnia do czerwca 1950 był pierwszym wiceprezydentem Chorzowa, po przekształceniu funkcji został wiceprzewodniczącym Prezydium Miejskiej Rady Narodowej tamże. 29 sierpnia 1951 wybrany przewodniczącym Prezydium MRN, 5 października 1954 przeszedł na fotel wiceprzewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach. Powrócił do kierowania chorzowską MRN od 5 marca 1957 do 1 października 1962, następnie przeszedł na emeryturę. W okresie powojennym od 1945 działał w Związku Weteranów Powstań Śląskich, od 1949 w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację; ponadto członek Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej oraz Związku Zawodowego Pracowników Samorządowych.
Był żonaty z Heleną Szczęsną, mieli dwie córki.
Odznaczenia Został odznaczony m. in. Złotym Krzyżem Zasługi (dwukrotnie, w tym w 1946), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Śląskim Krzyżem Powstańczym.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej (1944–1948) Kategoria:Członkowie Prezydiów Wojewódzkich Rad Narodowych Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Członkowie Związku Powstańców Śląskich Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Piekarach Śląskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Śląskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Prezydenci Chorzowa Kategoria:Przewodniczący Prezydiów Miejskich Rad Narodowych Kategoria:Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach Kategoria:Uczestnicy I powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy II powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Urzędnicy samorządu terytorialnego II Rzeczypospolitej Kategoria:Wiceprezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Więźniowie KL Dachau Kategoria:Więźniowie KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Wójtowie gmin Polski Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1969