Aniela Bełz, również Aniela Bełzówna (ur. 12 czerwca 1904, zm. 5 sierpnia 1944 w Warszawie) – polska działaczka ruchu socjalistycznego, związana z Polską Partią Socjalistyczną (PPS), działaczka związkowa, publicystka i jedna z pierwszych w Polsce kobiet-kierowców taksówek. Uczestniczka powstania warszawskiego.

Była członkinią Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (ZNMS), Organizacji Młodzieży TUR (OM TUR) i PPS. W czasie powstania warszawskiego pełniła funkcję łączniczki; została zamordowana przez Niemców 5 sierpnia 1944 na Woli, przy ulicy Górczewskiej.

Życiorys Była córką Józefa, kolejarza. Z zawodu była taksówkarką. Należała do pierwszych kobiet w Polsce wykonujących ten zawód; od wykonywanej profesji pochodził jej pseudonim „Szewroletka”.

Należała do ZNMS, OM TUR, PPS, a także była wolną słuchaczką Wolnej Wszechnicy Polskiej. Działała również w Związkach Zawodowych Transportowców.

W okresie międzywojennym działała w warszawskim środowisku młodzieży socjalistycznej. Była współzałożycielką literackiego klubu robotniczo-studenckiego „Niebieska Bluza”. W październiku 1931 pod patronatem tego klubu powstał komitet wydawniczy pisma „Płomienie”, którego Bełzówna była współzałożycielką i w którego redakcji pełniła funkcję sekretarza. W skład redakcji wchodzili również Jerzy Cesarski, Wacław Czarnecki i Władysław Pietrzykowski. Środowisko „Płomieni” należało do czołowych warszawskich środowisk młodej lewicy socjalistycznej i było związane z ZNMS. Była także współzałożycielką Spółdzielni Wydawniczej Młodzieży Socjalistycznej „Płomienie”.

W sierpniu 1933 została aresztowana i pobita przez policję po wiecu antywojennym i antyfaszystowskim młodzieży socjalistycznej. W jej sprawie interweniował ówczesni posłowie na Sejm Stanisław Dubois oraz Zygmunt Kazimierz Piotrowski.

W latach 30. angażowała się również w działalność kobiet w PPS. W 1936 opublikowała w „Głosie Kobiet” artykuł Kobiety w szeregach rewolucji, poświęcony między innymi udziałowi kobiet w wydarzeniach rewolucyjnych 1905 roku. Od 1937 była przewodniczącą Wydziału Kobiet w Warszawskim Okręgowym Komitecie Robotniczym PPS. Stała również na czele kobiecego oddziału Akcji Socjalistycznej.

W działalności partyjnej występowała jako prelegentka na zebraniach organizowanych przez warszawskie struktury PPS, w tym podczas spotkań kierowanych do kobiet.

Powstanie warszawskie i śmierć W czasie powstania warszawskiego pełniła funkcję łączniczki w III Obwodzie „Waligóra” (Wola) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej, w 2. Rejonie „Koło – cmentarze”. Jej szlak bojowy obejmował Wolę.

5 sierpnia 1944 została zamordowana przez Niemców na Woli, przy ulicy Górczewskiej.

Przypisy

Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1919–1939) Kategoria:Członkowie Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego Kategoria:Członkowie Akcji Socjalistycznej Kategoria:Ludzie związani z Wolną Wszechnicą Polską Kategoria:Polscy redaktorzy Kategoria:Polskie działaczki kobiece XX wieku Kategoria:Łączniczki w powstaniu warszawskim Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Ofiary zbrodni niemieckich w powstaniu warszawskim 1944 Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie