Janusz Płyta – polski gitarzysta rock and rollowy, a następnie basista rozrywkowy i popowy.
Kariera muzyczna Wywodzi się z łódzkiego środowiska muzycznego, gdzie zaczynał, jako gitarzysta i wokalista w zespole rock and rollowym Komety (1962–1963), którego założycielem był Jerzy Krzemiński (śpiew, gitara, akordeon). Pozostałymi członkami grupy poza nimi byli: Krzysztof Krawczyk (śpiew), Marian Lichtman (śpiew), Aleksander Kawecki (śpiew), Jerzy Rybiński (gitara basowa, śpiew) i Henryk Stolarski (perkusja) – nieco później dołączył saksofonista Krzysztof Sowiński. Konferansjerem podczas występów grupy był Andrzej Maciejewski. Komety działały przy Młodzieżowym Domu Kultury w Łodzi i miały w repertuarze piosenki z rep. Billa Haleya (spolszczona nazwa łódzkiego zespołu to nic innego, jak nazwa jego zespołu „Comets”), Elvisa Presleya, Tommy'ego Steele'a, Paula Anki, Neila Sedaki, Roya Orbisona, Cliffa Richarda, The Platters, The Beatles, a także utwory, grających rocka instrumentalnego zespołów The Shadows, The Tornados i The Ventures.
Po rozpadzie tej formacji na stałe zaczął grać na gitarze basowej, a rozpoczął od młodzieżowej grupy big beatowej Cykady (1963–1969), która właśnie przechodziła pod opiekę ZHP (w 1965 roku przeniosła się do Hufca Łódź-Górna przy ul. Sienkiewicza) i wraz z rozwojem kariery miała na koncie cztery występy na KFPP w Opolu (pierwszy raz w czerwcu 1964 roku podczas II Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu), a także od roku 1964 brała udział w Harcerskich Lipcach Muzycznych (w 1966 zespół wystąpił poza konkursem, zaś jego instrumentalistami, jako instruktor muzyczny, opiekował się tam, głównie Andrzej Kurylewicz, a poza nim m.in. Janusz Popławski i Zbigniew Namysłowski) i pojawiła się na obozie harcerskim w Lubiatowie, gdzie wraz z zespołem występował i prowadził warsztaty muzyczne. Ponadto Cykady wzięły udział w programie telewizyjnym Po szóstej, a w kwietniu 1967 roku zajęły I miejsce na łódzkim Festiwalu Młodzieżowej Muzyki Rytmicznej, gdzie pośród kilku innych uczestników został uznany za najlepszego instrumentalistę tej edycji imprezy. Od 1969 roku przez kilka lat współpracował z łódzkim big-bandem Kanon Rytm z którym wystąpił w komedii muzycznej pt. Milion za Laurę.
W latach 70. XX wieku, współpracował także z Marylą Rodowicz z którą w maju 1974 roku nagrał dwa albumy: Maryla Rodowicz (LP, Amiga 855 391) i Rok (LP, Pronit SXL 1099), a piosenka z tej płyty pt. Małgośka, szkoda łez (muz. Katarzyna Gaertner – sł. Agnieszka Osiecka) znalazła się na kompilacji zatytułowanej 50 lat ZTS Pronit-Erg Pionki (LP, Pronit Z-SX0602, 1975), zaś trzy single zawierały głównie materiał z longplaya Rok. W skład zespołu akompaniującego piosenkarki, wchodzili także: Jacek Mikuła (kierownik muzyczny i aranżer; fortepian), Tomasz Myśków (gitara akustyczna), śpiew wspierający, Waldemar Szpaderski (instrumenty perkusyjne, śpiew) i Wojciech Kowalewski (perkusja). W 1976 roku skład zespołu piosenkarki zmienił się i oprócz niego znaleźli się w nim: Barbara Rutkowska i Elżbieta Sadowska (śpiew), Jacek Mikuła (kierownik muzyczny i aranżer; instrumenty klawiszowe), Zbigniew Frankowski (gitara akustyczna i gitara elektryczna, śpiew) i Henryk Tomala (perkusja). W tej konfiguracji w czerwcu 1976 roku wykonali oni na estradzie XIV KFPP w Opolu, piosenki Sing Sing (muz. J. Mikuła – sł. A. Osiecka) i Damą być (muz. J. Mikuła – sł. A. Osiecka).
Przypisy
Kategoria:Polscy gitarzyści rockowi Kategoria:Polscy basiści popowi Kategoria:Polscy basiści rockowi Kategoria:Muzycy związani z Łodzią