Bulbophyllum andersonii – gatunek niewielkich roślin z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Roślina rozwija się w warunkach od ciepłych do chłodnych i preferuje podzwrotnikowy biom.
Naturalny zasięg występowania gatunku obejmuje regiony takie jak: Asam, południowo-środkowe i południowo-wschodnie Chiny, Wschodnie Himalaje, Indie, Laos, Mjanmę oraz Wietnam. W środowisku naturalnym występuje na wysokościach od 500 do 2000 m n.p.m., gdzie porasta zacienione skały oraz pnie drzew w rzadkich lasach.
Morfologia Pokrój Gatunek charakteryzuje się rozrastającym, płożącym pokrojem. Odległość między kolejnymi stożkowatymi, gładkimi pseudobulwami wynosi od 7 do 8 cm. Na szczycie pseudobulwy wyrasta pojedynczy, jajowaty i tępo zakończony liść. Kwiaty Kwitnie w jesieni. Kwiatostan o długości około 12 cm wyrasta z nasady dojrzałej pseudobulwy. Jest cienki i plamisty. Na szczycie zwieńczony jest baldachem złożonym z kilku, około sześciu, kwiatów.
Systematyka Gatunek sklasyfikowany do rodzaju Bulbophyllum w obrębie podplemienia Dendrobiinae, plemienia Dendrobieae, podrodziny epidendronowe (Epidendroideae), rodziny storczykowate (Orchidaceae), rzędu szparagowce (Asparagales) w obrębie roślin jednoliściennych.
Przypisy
Kategoria:Bulbofylum