Karol Piasecki (ur. 20 stycznia 1897 w Zatorze, zm. 11 lipca 1953 w Los Angeles) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, oficer Oddziału II Sztabu Głównego, szef Ekspozytury nr 4 w Katowicach (1931–1935) oraz szef Oddziału II Sztabu Armii „Łódź” (1939).
Życiorys Syn Jana i Franciszki ze Żmudzińskich urodzony 20 stycznia 1897 w Zatorze, w ówczesnym powiecie wadowickim Królestwa Galicji i Lodomerii. Tam ukończył pięć klas szkoły ludowej. Następnie uczęszczał do gimnazjum w Krakowie (klasy I–III), a później do c. k. Szkoły Realnej w Krośnie (klasy IV–V). W Krośnie należał do Związku Strzeleckiego.
W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 4 baterii 1 pułku artylerii. Od 20 września 1917 do 30 października 1918 służył w cesarskiej i królewskiej armii.
Od 31 października 1918 walczył w obronie Lwowa na Odcinku VI (Pododcinek Rzęsna Polska) i Odcinku I (Pododcinek Szkoła Kadetów). 17 listopada 1918 został ranny dowodząc plutonem piechoty w stopniu ogniomistrza. Od stycznia 1919 dowodził plutonem kartaczownic „Ślimak”. Wyróżnił się 17 lutego 1919 w walkach pod Gródkiem Jagiellońskim. 18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 1 pułku artylerii polowej Legionów został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem artyleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1148.. Ponownie wyróżnił się 14 maja 1919 w boju pod Chyrowem. W czasie wojny z bolszewikami dowodził 3 baterią pułku. Po raz kolejny odznaczył się 9 lipca 1920 w boju pod Aleksandrią. 22 sierpnia 1920 w Białymstoku stoczył walkę ogniową z sowieckim pociągiem pancernym, ułatwiając piechocie zdobycie go. Za czyny bojowe w czasie wojen z Ukraińcami i bolszewikami został 1 września 1920 odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 20 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
W maju 1921 został skierowany przez Oddział II Naczelnego Dowództwa WP do pracy na Górnym Śląsku. W czasie III powstania śląskiego posługiwał się pseudonimem „Koryński”. Dowodził pododdziałem destrukcyjnym w Podgrupie „Krapkowice” (Grupy Destrukcyjnej Wawelberga), a następnie pełnił funkcję adiutanta dowódcy 2 Bytomskiego Pułku Piechoty im. ks. Józefa Poniatowskiego.
W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał działkę w osadzie Adampol, w gminie Niehniewicze. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 1 pap Legionów. W kwietniu 1923 jako oficer rezerwy został powołany do służby czynnej w macierzystym pułku w garnizonie Wilno. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 638. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. 23 sierpnia 1924 został przemianowany z dniem 1 lipca 1924 na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1919 i 19. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Po przewrocie majowym 1926 został przydzielony do Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów artylerii i 35. lokatą. W lipcu 1929 został przeniesiony do 1 pułk artylerii najcięższej w Warszawie na stanowisko dowódcy dywizjonu. 23 grudnia 1929, po „ukończeniu kursu próbnego i odbyciu przepisanego stażu liniowego”, został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1929/1931. Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Ekspozytury nr 4 Oddziału II SG w Katowicach na stanowisko szefa ekspozytury. 17 stycznia 1933 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1933 stopień podpułkownika w korpusie oficerów artylerii i 22. lokatą. Ekspozyturą kierował do maja 1935. Obowiązki przekazał mjr. dypl. Kazimierzowi Szpądrowskiemu. Z dniem 30 czerwca 1935 został przeniesiony w stan spoczynku jako trwale niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W cywilu zamieszkał w Gdyni, gdzie pracował jako dyrektor firmy „Progress”. 23 marca 1939 został powołany do służby czynnej i przydzielony do składu osobowego inspektora armii, gen. dyw. Juliusza Rómmela jako szef Oddziału II Sztabu. 3 czerwca 1939 został zwolniony z czynnej służby.
W sierpniu 1939 został zmobilizowany na stanowisko szefa Oddziału II Sztabu Armii „Łódź”, a następnie Armii „Warszawa”. Ze sztabem armii przeszedł szlak odwrotowy do Warszawy, biorąc udział w obronie stolicy. 27 września 1939 o godz. 4:30 wyleciał z lotniska mokotowskiego na pokładzie prototypu bombowca PZL.46/II „Sum” (pilotowanego przez inż. Stanisława Riessa), przewożąc meldunki dowództwa do Naczelnego Wodza. Samolot wylądował w Kownie, gdzie załoga i pasażer zostali internowani przez władze na neutralnej Litwie. Po aneksji Litwy przez ZSRR i późniejszym wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej trafił do niewoli niemieckiej i przebywał w oflagu. Po wyzwoleniu w 1945 pozostał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Osiadł w Kalifornii. Był właścicielem restauracji Ham and Eggs. Zmarł 11 lipca 1953 w Los Angeles. Został pochowany na cmentarzu Holy Cross Cemetery w Culver City.
Był żonaty z Aliną.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 558 – 16 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie Krzyż Walecznych dwukrotnie – 29 września 1939 Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 Odznaka „Za wierną służbę”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Zatorze (województwo małopolskie) Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (sześciokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Najcięższej Kategoria:Oficerowie dowództwa Armii „Łódź” Kategoria:Oficerowie dowództwa Armii „Warszawa” Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie wywiadu i kontrwywiadu II Rzeczypospolitej Kategoria:Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani w Kalifornii Kategoria:Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy jeńcy wojenni w niewoli niemieckiej 1939–1945 Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Żołnierze artylerii Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej