Kościół św. Antoniego w Woli Kiełpińskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii św. Antoniego w Zegrzu, w dekanacie serockim diecezji płockiej.
Historia Kościół wzniesiono w latach 1895–1899 według projektu architekta Konstantego Wojciechowskiego, staraniem proboszcza Mariana Kowalskiego i z fundacji Macieja oraz Jadwigi z Krasińskich Radziwiłłów. Budowę sfinansowano m.in. ze środków uzyskanych ze sprzedaży władzom carskim dawnego kościoła parafialnego w Zegrzu. Świątynię konsekrował 30 lipca 1899 roku arcybiskup warszawski Wincenty Teofil Chościak Popiel.
Podczas II wojny światowej kościół został poważnie uszkodzony, a jego wnętrze zdewastowane. Zachowały się mury oraz część wyposażenia, w tym ołtarz główny i dwa ołtarze boczne. Nienaruszona przetrwała również stojąca przed kościołem figura Matki Bożej Niepokalanej z 1904 roku. Odbudowaną świątynię poświęcił 10 i 11 maja 1948 roku biskup płocki Tadeusz Paweł Zakrzewski.
W kolejnych latach przeprowadzano remonty i modernizacje kościoła. W 1968 roku wykonano polichromię wnętrza, a w 1979 roku Czesław Kruszewski z Warszawy zbudował 17-głosowe organy o trakturze pneumatycznej. W 1987 roku kościół został uznany przez Konserwatora Wojewódzkiego za zabytek. W kolejnych latach przeprowadzono remont świątyni i jej otoczenia, obejmujący m.in. wymianę posadzki i instalacji.
Architektura Kościół reprezentuje styl neobarokowy. Jest murowany z cegły i otynkowany, jednonawowy, z transeptem oraz węższym, półkoliście zamkniętym prezbiterium. Prezbiterium, nawę i transept nakrywają sklepienia kolebkowe z lunetami, natomiast w nawie zastosowano strop z fasetą. Wnętrze rozczłonkowują pilastry toskańskie, a półkoliście zamknięte okna dopełniają klasycyzującej kompozycji.
Fasada jest trójosiowa, z centralnym ryzalitem zwieńczonym szczytem z trójkątnym przyczółkiem. W jego zwieńczeniu znajduje się kartusz z herbem Ślepowron Krasińskich. Chór muzyczny wsparty jest na kolumnach i filarach toskańskich. Bryła kościoła ma formę krzyża, z nawą główną i kaplicami bocznymi.
Wyposażenie W ołtarzu głównym z 1895 roku znajduje się obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, namalowany przez Ferenca Szoldaticsa w Rzymie w 1899 roku. Dwa neobarokowe ołtarze boczne z końca XIX wieku zawierają obrazy św. Judy Tadeusza oraz Serca Jezusowego, namalowany w 1950 roku przez Adolfa Hermana Duszka. Na ścianach zachowały się również dwa dawne obrazy ołtarzowe tego artysty, wykonane na blasze w 1920 roku: Opłakiwanie pod krzyżem i Uzdrowienie chorych.
W kościele znajduje się także część wyposażenia przeniesionego z dawnego kościoła w Zegrzu, w tym liczne epitafia Krasińskich, Ossolińskich i Radziwiłłów. Stacje Drogi Krzyżowej wykonano w pracowni Józefa Szpetkowskiego w Warszawie.
Organy zbudował w 1979 roku Czesław Kruszewski z Warszawy. Instrument ma 17 głosów i trakturę pneumatyczną; stół gry jest wolnostojący, ustawiony bokiem do prezbiterium.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie legionowskim Kategoria:Kościoły w diecezji płockiej Kościół Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Serock Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1899