Jakub Kraus (ur. 13 czerwca 1897 we Lwowie, zm. po 28 lipca 1938) – porucznik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, inwalida wojenny.

Życiorys Syn Szymona i Amalii z domu Fuz urodzony 13 czerwca 1897 we Lwowie. W 1915 zdał maturę w Filii c. k. IV Gimnazjum we Lwowie.

1 listopada 1915 został wcielony do armii austro-węgierskiej. W czerwcu 1916 został wysłany na front. 1 sierpnia 1917 dostał się do niewoli włoskiej. 1 kwietnia 1918 wstąpił do Pierwszego Oddziału Ochotników Polaków we Włoszech. W jego szeregach walczył przeciwko Austriakom. Wyróżnił się 24 października 1918 pod Monte Pertico (pierwszego dnia bitwy pod Vittorio Veneto). 20 kwietnia 1922 kapitan Stefan Kluczyński, były organizator i dowódca Pierwszego Oddziału Ochotników Polaków we Włoszech sporządził wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari.

15 grudnia 1918 wstąpił do Armii Polskiej we Włoszech w obozie La Mandria di Chivasso, a na początku 1919 do Armii Polskiej we Francji i został przydzielony do 12 pułku strzelców polskich, późniejszego 54 pułku piechoty. W czerwcu 1919 razem z armią gen. Hallera wrócił do Polski i wziął udział w wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Na froncie dowodził 7 kompanią 54 pp. 14 kwietnia 1920 pod Barem został ciężko ranny. Prawie dwa lata leczył się z ran. Przebywał w szpitalu wojskowym w Krakowie.

16 lutego 1922 został zwolniony z wojska jako inwalida w stopniu porucznika. W rezerwie został przydzielony do 54 pp. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1127. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 19 pułku piechoty we Lwowie. Z dniem 1 października 1924 jako podporucznik rezerwy 19 pp został zwolniony z szeregów armii z powodu uznania go przez komisję superrewizyjną za niezdolnego do pełnienia służby wojskowej w charakterze oficera rezerwowego. Był właścicielem domu, z którego czerpał środki na utrzymanie. Mieszkał we Lwowie przy ul. Bernsteina 20.

Był żonaty, miał córkę Stefanię (ur. 1913).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5631 – 27 września 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Oficerowie 19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa Kategoria:Oficerowie 54 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci