Kładka Kazimierz–Ludwinów – przeprawa pieszo-rowerowa biegnąca nad Wisłą w Krakowie, łącząca zabytkowe Bulwar Inflancki (Dzielnica I Stare Miasto) z Bulwarem Wołyńskim (pogranicze Dzielnicy VIII Dębniki oraz Dzielnicy XIII Podgórze), budowana w latach 2024–2026.
Lokalizacja Przeprawa biegnie z zabytkowego Bulwaru Inflanckiego (Dzielnica I Stare Miasto) na wysokości ulic Skawińską a Hieronima Wietora do Bulwaru Wołyńskiego (pogranicze Dzielnicy VIII Dębniki oraz Dzielnicy XIII Podgórze), gdzie dobiega do rejonu ulicy Ludwinowskiej. Konstrukcja obsługuje ruch pieszych oraz rowerzystów.
Historia Proces transformacji krakowskich bulwarów wiślanych i zbliżenia urbanistycznego miasta do rzeki zyskał realne ramy w 2006 roku, kiedy to z inicjatywy ówczesnego architekta miejskiego, Andrzeja Wyżykowskiego, rozpisano konkurs na koncepcję architektoniczną kładki pieszo-rowerowej. Nowe spięcie brzegów miało scalić obszar Kazimierza i Ludwinowa. Rok później sąd konkursowy najwyżej ocenił wizję zaprezentowaną przez lokalny zespół pod wodzą Piotra Lewickiego oraz Kazimierza Łataka. Ich propozycja wzbudziła szerokie zainteresowanie opinii publicznej ze względu na formę geometryczną, ewokującą kształt linii sinusoidalnej.
Kolejna dekada przyniosła jednak impas decyzyjny i realizacyjny – ograniczenia budżetowe oraz przesunięcie akcentów na inne zadania infrastrukturalne sprawiły, że dokumentacja spoczęła w archiwach. Próba reaktywacji przedsięwzięcia w 2020 roku wywołała głęboki kryzys na linii samorząd – służby ochrony zabytków. Ówczesna wojewódzka konserwator, Monika Bogdanowska, zablokowała zamierzenie, zwracając uwagę na negatywne konsekwencje, jakie nowa kładka może przynieść dla otoczenia. W ocenie konserwator skala oraz architektura kładki naruszą integralność krakowskich bulwarów wiślanych, które podlegają ochronie konserwatorskiej. Decyzja ta została zaskarżona przez magistrat do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, który przychylił się do stanowiska miasta i skasował konserwatorski sprzeciw. Bogdanowska zdecydowała się nie sprzeciwiać tej decyzji na drodze sądowej.
Pierwsza zgoda na realizację inwestycji wygasła z mocy prawa w 2018 roku. W czerwcu 2022 roku Zarząd Inwestycji Miejskich po raz drugi uzyskał dokument zezwalający na rozpoczęcie prac budowlanych. Przełom w kwestii finansowej nastąpił w tym samym roku, gdy stolica Małopolski zagwarantowała sobie zewnętrzny zysk w postaci 65 milionów złotych z funduszy państwowych pochodzącego z Rządowego Funduszu Polski Ład: Programu Inwestycji Strategicznych. Pozwoliło to na sfinalizowanie procedury przetargowej i zawarcie kontraktu z generalnym wykonawcą w październiku tegoż roku.
Projekt przeprawy pieszo-rowerowej przeszedł istotną ewolucję w odpowiedzi na dyskusje opinii publicznej. Autorzy koncepcji architektonicznej, Kazimierz Łatak oraz Piotr Lewicki, zdecydowali się na korektę pierwotnych założeń, obniżając łuki konstrukcyjne o blisko trzy metry.
Fizyczna realizacja budowli na obydwu nabrzeżach wystartowała w styczniu 2024 roku, a całkowity budżet zamknął się w kwocie rzędu 113,7 miliona złotych. W połowie 2024 roku inwestycja zyskała wymiar światowy, stając się przedmiotem analiz nad zagrożeniem wykreślenia krakowskiego Starego Miasta z listy światowego dziedzictwa UNESCO. Podnoszonym argumentem było ryzyko modyfikacji historycznego krajobrazu. Mimo tych kontrowersji, powołując się na kompletność uzyskanych pozwoleń, urzędnicy nie zdecydowali się na wstrzymanie robót.
Ostateczny etap inwestycji przypadł na wczesną jesień 2026 roku. Po przejściu procedur odbiorowych i weryfikacji systemów bezpieczeństwa, we wrześniu przeprowadzono próby dynamiczne. Inaugurację użytkową obiektu i udostępnienie go pieszym zaplanowano na 4 października 2026 roku.
Opis Konstrukcja osiąga długość 130 metrów. W najszerszym fragmencie obiekt ten mierzy niemal 14 metrów, z kolei jego maksymalne wyniesienie nad poziom wody wynosi w kulminacyjnym punkcie niespełna 16 metrów. W sferze inżynieryjnej obiekt składa się z trzech zintegrowanych modułów. Jego główny szkielet tworzą dwa stalowe łuki charakteryzujące się zmienną sztywnością, które zostały osadzone w betonowych, zbrojonych fundamentach brzegowych. Pomiędzy tymi elementami nośnymi rozpięta została platforma pełniąca funkcję tarasu obserwacyjnego.
Galeria Okres budowy
Przypisy
Kategoria:Mosty i wiadukty w Krakowie Kategoria:Mosty i wiadukty w Polsce oddane do użytku w latach 2021–2030 Kategoria:Mosty i wiadukty piesze w Polsce