thumb|243px|Stara chata Kielcza (niem. KeilerswaldeRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (), do 1936 r. Keltsch) – wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Zawadzkie, położona na lewym brzegu Małej Panwi.
W latach 1945–1954 wieś należała i była siedzibą gminy Kielcza. W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kielcza, po jej zniesieniu w gromadzie Zawadzkie.
Nazwa W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Kelcza ScarbinuLiber fundationis episcopatus Vratislaviensis onlineH. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889.. 4 lipca 1936 r. w miejsce nazwy Keltsch wprowadzono nazwę Keilerswalde. 12 listopada 1946 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Kielcza, określając drugi przypadek jako Kielczy, a przymiotnik – kielecki. Przymiotnik został zmieniony później na kielczański.
Historia Miejscowość prawdopodobnie jest miejscem urodzenia Wincentego z Kielczy, autora hymnu Gaude Mater Polonia.
W 1910 roku w miejscowości mieszkało 1240 mieszkańców, z czego 1126 deklarowało język polski, 10 polski i niemiecki, a 101 niemiecki. W wyborach komunalnych, które odbyły się w listopadzie 1919 roku, głosowały 442 osoby, z czego 373 (ok. 84%) na polską listę, która uzyskała 11 z 12 mandatów. W czasie plebiscytu na Śląsku 581 mieszkańców opowiedziało się za Polską; za Niemcami głosowało 173 wotantów"Encyklopedia powstań śląskich", Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, str. 208–209, hasło "Kielcza". W czasie powstań śląskich miejscowość pozostawała na tyłach walk, pozostając w rękach polskich. Kilku mieszkańców zginęło jednak w szeregach powstańców śląskich – Ryszard Ogiewka, Wilhelm Pawełek, Filip Szwarc. Po podziale Górnego Śląska miejscowość przypadła Niemcom, którzy zastosowali represje wobec mieszkańców. W wyniku prześladowań do Polski zbiegło w owym czasie 233 osób. W 1933 r. w miejscowości mieszkało 1486 osób, a w 1939 r. – 1766 osób.
W miejscowości była stacja kolejowa Kielcza.
Zabytki Na listę zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są: kościół parafialny pw. św. Bartłomieja Apostoła z 1799 roku, XIX w. Pierwsze znazne wzmianki o kościele parafialnym pochodzą z 1376 r. oraz z 1447 r. w rejestrze świętopietrza w ramach archiprezbiteratu toszeckiego. Obecny kościół wybudowany w latach 1777–79 w stylu barokowym, konsekrowany przez bpa E. Schymońskiego w 1816 r. zbiorowa mogiła powstańców śląskich, na cmentarzu rzymsko-katolickim dom drewniany z 1831 r. przy ul. Dobrego Pasterza 35 kaplica przydrożna z drugiej połowy XIX w. przy ul. Dobrego Pasterza
Odkrycia archeologiczne W pobliżu Kielczy w 1922 lub 1923 r. podczas prac przy sadzeniu lasu odkryto skarb, w skład którego wchodziły 3 miecze z epoki brązu/Nie całkiem utracony nie całkiem odnaleziony.
Edukacja Publiczne Przedszkole w Kielczy Zespół Szkolno-Gimnazjalny im. Wincentego z Kielczy w Kielczy
Sport Klub sportowy LKS "Naprzód" Kielcza – zawieszona działalność
Ludzie związani z Kielczą
Zobacz też Parafia św. Bartłomieja Apostoła w Kielczy
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Kielczy Strona Parafii pw. Św. Bartłomieja w Kielczy Kielcza Wincentego – źródło: Gazeta Wyborcza Opole.
Kategoria:Kielcza