Lubięcin (Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ()) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowa Sól, 19 km na północny wschód od Nowej Soli.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Lubięcin. W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Lubięcin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
+Integralne części wsi Lubięcin SIMC Nazwa Rodzaj 0912190 Drogoniów przysiółek 0912244 Radosławice przysiółek0912250 Stawy przysiółek
Historia Wieś powstała prawdopodobnie przed 1201 rokiem.
We wsi był przystanek kolejowy Lubięcin.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Lubięcinie pierwotnie ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pod wezwaniem Serca Jezusowego, szachulcowy, salowy, zbudowany w 1747 roku, przebudowany w 1862 roku. Dawny zbór ewangelicki. Wystrój wnętrza barokowy plebania, drewniana, zbudowana w pierwszej połowie XIX wieku kościół cmentarny, dawny parafialny pod wezwaniem św. Katarzyny, drewniany, powstał w początkach XVIII w. na bazie starszego, wymienionego w źródłach w 1372 roku, przebudowany w 1820 roku szkoła, z pierwszej połowy XIX wieku domy nr 85, nr 102 wiatrak koźlak, drewniany, z 1817 roku wiatrak koźlak, drewniany, z 1705 roku, przebudowany w 1879 roku wiatrak koźlak, drewniany, z XIX wieku inne zabytki: dzwonnica z XIX wieku, dzwon z 1793 roku.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
*