Łyniec – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Stolno.
Podział administracyjny W latach 1939–1945 położona była w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w rejencji bydgoskiej (Regierungsbezirk Bromberg)Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022, s. 93., w powiecie Chełmno (Kreis Kulm)Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022, s. 103..
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Demografia Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 90 mieszkańców. Jest szesnastą co do wielkości miejscowością gminy Stolno.
Historia Wieś rycerska, pisana do 1647 roku jako Młyniec. W XV wieku w posiadaniu rodu von Ostan, w 1667 roku miejscowość należała do Konarskich.
W XIX wieku we wsi było 7 domów zamieszkałych przez 83 katolików. W tym czasie majątek łyniecki był w posiadaniu Lazarusa Dawida, później przeszedł w ręce Stanisława Slaskiego.
W pierwszej części XX wieku Łyniec należy do Witolda Slaskiego, Małgorzaty Bischof z domu Winter oraz Jakuba Szymańskiego. Ziemie w 1924 roku po Witoldzie Slaskim kupuje we wsi Karol Udałowski z Grudziądza, po II wojnie światowej Łyniec przejmuje skarb państwa. W latach 1939 - 1942 nazwą wsi było Lienitz, lecz po przeprowadzonej zamianie nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w latach 1942 - 1945 nazywała się Linietzfließ (lub Lienitzfließ). Pod okupacją niemiecką miejscowość ta posiadała statu wieś.
Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest park dworski z 1 połowy XIX w., nr rej.: A/467 z 6.03.1985.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Stolno (gmina)