Mnin – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Słupia Konecka. Ma status sołectwa.
W skład sołectwa Mnin wchodzi także wieś Szwedy. W 2024 sołectwo liczyło 493 mieszkańców.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mnin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Tekli.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Mnin SIMC Nazwa Rodzaj 0269593 Błagodać część wsi0269601 Mokre część wsi0269618 Przymusów część wsi
Historia W 1347 r. arcybiskup gnieźnieński Jarosław z Bogorii i Skotnik przeznaczył dziesięcinę pochodzącą z Mnina na uposażenie prebendy św. Jerzego w katedrze krakowskiej. Wcześniej była ona płacona katedrze gnieźnieńskiej.
Już w XV w. istniał tutaj kościół drewniany. Według Jana Długosza część łanów kmiecych i cztery karczmy oddawały dziesięcinę do Krakowa. Druga część wsi oraz folwark oddawały miejscowemu proboszczowi. Dziedzicem wsi był Jakób Jelita. W Liber Beneficiorum Jana Łaskiego miejscowy kościół nazwany został starym.
W 1824 r. powstała murowana świątynia fundacji Aleksandra Walewskiego, dziedzica Mnina. W 1827 r. było tu 57 domów i 402 mieszkańców.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z lat 80. XIX wieku opisuje Mnin jako wieś i folwark w gminie Pijanów w powiecie koneckim. Znajdował się tu wówczas kościół, szkoła początkowa, gorzelnia i piec wapienny. Wieś miała 106 domów, 703 mieszkańców, 1877 mórg ziemi włościańskiej i 828 ziemi folwarcznej.
Zobacz też Szwedy
Przypisy Raport o stanie gminy Słupia Konecka w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 13 BIP gminy, sołtysi Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Opis parafii na stronie diecezji