Mianowani przez władców frankijskich: Berà (801–820) Rampó (820–826) Bernard z Septymanii (826–832) Berenguer z Tuluzy (832–835) Bernard z Septymanii (836–844) Sunifred I (844–848) Wilhelm (848–850) Aleran i Isembart (850–852) Odalryk (852–858) Humfryd (858–864) Bernard z Gocji (865–878) Wilfred Włochaty (878–897)
Hrabiowie dziedziczni, podlegli feudalnie Karolingom: Borrell I (897–911) Sunyer I (911–947)
Hrabiowie dziedziczni, niezależni od Karolingów: Borrell II (947–992), do 966 roku razem z bratem Miro Rajmund Borrell (992–1017) Berengar Rajmund I Krzywy (lub Garbaty, 1017–1035) Rajmund Berengar I Stary (1035–1076) Rajmund Berengar II Lnianogłowy (1076–1082) Berengar Rajmund II Bratobójca (1076–1097, współrządził z Rajmundem Berengarem II i Rajmundem Berengarem III) Rajmund Berengar III Wielki (1082–1131) Rajmund Berengar IV Święty (1131–1162) Alfons II Aragoński (Cnotliwy lub Trubadur, 1162–1164)
W 1164 roku Alfons II został królem Aragonii i od tej pory tytuł hrabiego Barcelony przysługiwał wszystkim następnym władcom Aragonii.
Zobacz też Hrabstwo Barcelony
*Hrabiowie Barcelony