Osieki Lęborskie (nazwa oboczna Osieki; kaszb. Lãbòrsczé Òseczi) – stara osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo na obszarze Pobrzeża Kaszubskiego. Osada jest częścią składową sołectwa Kierzkowo. Osieki Lęborskie leżą w pobliżu trasy linii kolejowej Wejherowo-Choczewo-Lębork (od kilkunastu lat zawieszonej).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
W miejscowości był przystanek kolejowy Osieki Lęborskie.
Demografia Współczesna struktura demograficzna osady Osieki Lęborskie na podstawie danych z lat 1995–2009 według roczników GUS-u, z prezentacją danych z 2002 roku: Tabela 1.1 Poziom populacji osady w przedziałach wiekowychWYSZCZEGÓLNIENIEJ. m.POPULACJA MIESZKAŃCÓW (w przedziałach wiekowych w 2002 roku) OGÓŁEM 0-9 10-19 20-29 30-39 40-49 50-59 60-69 70-79 80 +I. OGÓŁEM os. 255 45 57 29 37 45 22 9 8 3— odsetek % 100 17,6 22,3 11,4 14,5 17,6 8,6 3,6 3,2 1,21. WEDŁUG PŁCIA. Mężczyzn os. 130 21 32 14 16 27 12 6 2 —— odsetek % 51 8,2 12,5 5,5 6,3 10,6 4,7 2,4 0,8 —B. Kobiet os. 125 24 25 15 21 18 10 3 6 3— odsetek % 49 9,4 9,8 5,9 8,2 7 3,9 1,2 2,4 1,2 Rysunek 1.1 Piramida populacji — struktura płci i wieku osady Tabela 1.2 Poziom populacji osady w grupach wiekowychWYSZCZEGÓLNIENIE J. m.POPULACJA MIESZKAŃCÓW (w grupach wiekowych w 2002 roku) OGÓŁEM Mężczyzn Kobiet I. OGÓŁEM os. 255 130 125— odsetek % 100 51 491. W WIEKUA. Przedprodukcyjnym os. 91 46 45— odsetek % 35,6 18 17,6B. Produkcyjnym os. 149 81 68— odsetek % 58,5 31,8 26,7a. mobilnym os. 107 56 51— odsetek % 42 22 20b. niemobilnym os. 42 25 17— odsetek % 16,5 9,8 6,7C. Poprodukcyjnym os. 15 3 12— odsetek % 5,9 1,2 4,7
Historia Pierwsze wzmianki historyczne (datowane końcem XIII wieku) wspominają o Osiekach jako własności biskupów kujawskich. Dokument z 25 marca 1284 roku wspomina o wprowadzeniu kapłana do miejscowości. W 1564 roku biskup Wolski sprzedał Osieki Ernestowi von Weiherowi. W 1605 roku Demetrius Weiher (Doring), syn Ernesta Weihera sprzedał Osieki Jerzemu von Krockow i odtąd Osieki przez około 200 lat były w posiadaniu rodziny Krockow.
Kościół Parafia w Osiekach Lęborskich liczy ponad 900 lat i należy do najstarszych na Pomorzu. Wiadomo, że pierwszy budynek kościoła stanął tu na początku XII wieku. Drewniany budynek był wielokrotnie remontowany i rozbudowany do 1726 r. gdy doszczętnie spłonął.
Jego zarys odwzorowuje istniejąca świątynia, gdyż zbudowano ją przed 1740 r. na starych fundamentach i kryptach, z wykorzystaniem ocalałych ścian wieży. Z tego powodu, mimo bielonych, barokowych elewacji kościół wygląda na dużo starszy. Także wieża zachowała surowy, gotycki kształt, kryta jest hełmem z dębowego gontu. Wystrój wnętrza jest w przewadze późnobarokowy, starszymi jego elementami są ambona w stylu regencji z 1724 r., organy z 1826 r. i XIV-wieczna chrzcielnica. W krypcie pod świątynią spoczywają szczątki dawnych właścicieli folwarku rodu von Krockow. Na otaczającym kościół cmentarzu zachowało się kilka XIX-wiecznych nagrobków i niewielka kaplica z kamienia polnego.
Sam kościół został przebudowany w 1808 roku. Z czasów przebudowy pochodzi wieloboczne prezbiterium. Wymiary kościoła: długość 35 m, szerokość 11,5 m, wysokość 7,5 m, grubość murów 94 cm, grubość muru wieży 1,9 m. Obecnie świątynia jest kościołem filialnym parafii Matki Bożej Królowej Polski w Choczewie.
Obiekty W Osiekach Lęborskich znajdują się m.in.: Dom opieki dla osób w podeszłym wieku – Dom Seniora Bryza/ Dom Seniora Bryza. Barokowy kościół NMP Gwiazdy Morza z 1726 roku. Ludowy Zespół Sportowy „Kłos Osieki”. Neogotycki dwór z I poł. XIX wieku wraz z budynkami gospodarczymi i parkiem przypałacowym ze starodrzewiem.
Zobacz też Kopalino Lubiatowo Wierzchucino
Przypisy
Literatura
Kategoria:Osieki Lęborskie