Pobłocie Małe – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Gościno.
Według danych z 30.06.2014 wieś miała 238 stałych mieszkańców.
Wieś Pobłocie małe w metryce średniowiecznej, obok Pobłocia Wielkiego położonego już w gminie Karlino, w źródłach historycznych wymieniana w 1159 i 1216 roku. Od średniowiecza do XVII wieku była lennem rodu von Damitz. Z roku 1484 zachowała się informacja o Kerstenie Damitzu, który ponadto określany jest jako osiadły na Gościnie (Gustin). Następnie wieś przeszła w posiadanie rodu von Blankenburg, a w 1766 roku na własność Johannesa von Briesen. W roku 1784 we wsi istniał folwark, 8 gospodarstw chłopskich, 2 gospodarstwa zagraniczne. We wsi funkcjonowała karczma i około 10 gospodarstw domowych.
Wieś tworzy "Sołectwo Pobłocie Małe", obejmujące tylko Pobłocie Małe. Rada sołecka, która wspomaga sołtysa może się składać od 3 do 6 członków, a ich liczbę ustala zebranie wiejskieUchwała Nr IX/80/03 Rady Gminy Gościno z dnia 18 września 2003 r. ws. nadania statutów sołectwom w gminie Gościno (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2003 r. Nr 96, poz. 1660).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.
We wsi był przystanek kolei wąskotorowej Pobłocie Małe.
Zabytki park pałacowy, pocz. XIX, nr rej.: 922 z 6.12.1976 inne pozostałość po pałacu.
Zobacz też Pobłocie, Pobłocie Wielkie
Przypisy
Kategoria:Pobłocie Małe