Sulin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kłecko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Kalendarium dóbr sulińskich około 1440–1442 Barbara, wdowa po Mikołaju z Sulina kwituje majątek od Jana i Macieja synów Mikołaja Suli(n)skiego.

thumb|Dawny dwór w Sulinie rozebrany w latach 80. XX wieku thumb|W opinii heraldyka Władysława Semkowicza wieś była gniazdem Sulimów w Wielkopolsce

1462 Dziedzicami są Maciej i Mikołaj de Szulino (lub de Sulyno).

1471 Dziedzic Jan de Sulyno przekazuje majątek jednej ze swoich córek jako wiano.

1499 Bliżej nieznany proces Andrzeja, Macieja i Michała, dziedziców w Rzegnowie i Sulinie, braci rodzonych. Ręczy im za Stanisława Starasskiego Mikołaj Słupski.

Na początku XVI wieku majątek w rękach rodu Mielenskich. 1525 Wymiana dóbr między szlachcicami Latalskimi a Mielenskimi.

1535 Katarzyna, wdowa po Piotrze Mielenskim wnosi sprawę w Gnieźnie przeciwko Wojciechowi Dzieczmiarowskiemu o wydanie poddanego zabranego z ich Sulina do jego Dziećmiarek.

1641 Dziedzicem Sulina i Dziećmiarek jest Piotr z Szczodrzykowa Gądkowski, dziesięć lat później majątek przechodzi na własność Władysława z Szczodrzykowa Gądkowskiego, miecznika kaliskiego.

1701 Paweł Branecki dzierżawi majątek (razem z wsią Dziećmiarki i Kamionek).

1711 Dziedzicem jest Paweł Branecki.

1731 Właścicielami Sulina jest ród Przybyszewskich - dziedzic Franciszek Przybyszewski.

1737 Przybyszewscy zobowiązali się zbyć majątek Kazimierzowi Bardzkiemu, dziedzicowi Bierzglina za 12 000 złp, ale do transakcji nie doszło.

1738 Franciszek Przybyszewski sprzedaje majątek synowi Józefowi.

1741 Do rodu Przybyszewskich wchodzi Konstancja Pierzchlińska, wnosi posag wartości 10 000 złp.

1745 Andrzej Zawadzki (syn Karola i Doroty z Wierzchaczewskich), dziedzic części we wsi Sulin odstępuje ją szlachcicowi Janowi Bazylemu Sulimie Salis.

1754 Nowym dziedzicem jest Adam Aleksander Rozbicki, który otrzymał doposażenie majątku (38 000 złp) jako posag swojej żony Ludwiki de Meyrbach od dziedzica dóbr Grymberg w Marchi Brandemburskiej, Jana Ernesta de Meyrbacha (w dokumentach spotyka się wersje Meybach, Myerbach, Myrsbach lub spolszczoną Misbachowscy).

1756 Żona dziedzica, Ludwika z Mysbachów, wydzierżawia Sulin w trzyletnim kontrakcie za kwotę 900 złp.

1757 Dochodzi do częściowego podziału Sulina, połowę dóbr nabywa Aleksander Przyłuski, który jednak cały majątek 10 października 1760 zbywa za cenę 6000 złp.

1761 Ludwika z Meysbachów, wdowa Adamie Rozbickim kwituje odbiór Sulina nowemu dziedzicowi Józefowi Goreckiemu.

1762 Dziedzicem jest Krzysztof Przyjemski, podkomorzy kaliski.

1770 Nowym dziedzicem jest Aleksander Przyłuski.

1785 Stanisław Modliński kwituje Adama Rozbickiego dziedzica Sulin.

1828 Józef Zawadzki jest dziedzicem Dziećmiarek, Imiołek, Stępowa i Sulina, posiada synów Michała i Ignacego.

1841 Michał Zawadzki jest dziedzicem Dziećmiarek, Stępowa, Sulina i Imiołek.

1880 Dobra sulińskie wraz z dworem i zespołem parkowym sprzedaje dziedzic Robert Jung. Nabywcą jest szlachcic z Galicji Ksawery Wojnak Tomkiewicz. Robert Jung sprzedał majątek za cenę 220 000 mk. (w I połowie XIX wieku Jungowie przybyli do Wielkopolski ze Śląska, w okolicy zamieszkiwali jeszcze w miejscowościach Pyszczynek (od 1893), Obora (od 1853) i Żydowo).

1907 Majątek Sulin sprzedał Bank Ziemski Stefanowi Karłowskiemu z GórkiSporządzono na podstawie tek Włodzimierza Dworzaczka „Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów szlachty wielkopolskiej XV-XX wieku” (Biblioteka Kórnicka PAN).

1947 Północna część wsi wraz z dworem, parkiem i folwarcznymi zabudowaniami przejęta przez Skarb Państwa.

1986 Rozebranie rezydencji dawnych dziedziców sulińskich, dewastacja architektury dworskiej, zniszczenie parku.

1998 Sulin włączony do Lednickiego Parku KrajobrazowegoMaria Chojnacka Beata Raszka „Lednicki Park Krajobrazowy”

Zobacz też Sulino Sulinowo

Przypisy

Kategoria:Kłecko (gmina)