thumb|Odmiana ozdobna thumb|Odmiana ozdobna Cyklamen perski (Cyclamen persicum Mill.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny pierwiosnkowatych. Błędnie nazywany jest czasami fiołkiem alpejskim (to zupełnie inny gatunek należący do rodziny fiołkowatych). Rośnie dziko w górach Europy (w Grecji), Azji Zachodniej i w Afryce Północnej (Algieria, Tunezja). Jest często uprawiany jako ozdobna roślina doniczkowa.
Morfologia Pokrój Roślina zielna wykształcająca bulwy. Maksymalna wysokość to 30–40 cm. Liście Różnej wielkości – zależnie od odmiany i wielkości bulwy, długoogonkowe, sercowate lub nerkowate, całobrzegie lub ząbkowane. W zależności od odmiany barwa liści może być różna – od jasno- do ciemnozielonej, często błyszczące o wyraźnym unerwieniu. Kwiaty Kwitnie od jesieni do wiosny. Kwiaty zależnie od odmiany od białych przez różowe do czerwonych w różnych odcieniach, różnej wielkości, pojedyncze bądź pełne. Osadzone na długich szypułkach, które wyrastają bezpośrednio z bulwy. Korzeń Korzenie wyrastają z podziemnej, wieloletniej bulwy.
Zmienność W wyniku hodowli uzyskano szereg odmian uprawnych – od miniaturowych, przez średnie (midi) do standardowych i przeznaczonych na kwiaty cięte. Odmiany różnią się kwiatami (barwą, kształtem i zapachem) oraz liśćmi. cyklameny pojedyncze to najstarsza grupa odmian (np. ognistoczerwona ‘Leuchtfeuer’) cyklameny pastelowe – barwa płatków jaśniejsza na brzegach grupy Plenum i Duplex – odmiany o większej liczbie płatków grupa Fimbriatum to odmiany o kwiatach pojedynczych i postrzępionych płatkach grupa Rococo – płatki kwiatów postrzępione, karbowane i faliste grupa Odoratum – to odmiany o kwiatach pachnących grupa Decora wyróżnia się roślinami o pięknych kwiatach, ale i pięknym rysunku na liściach cyklameny miniaturowe cyklameny uprawiane na kwiat cięty
Zastosowanie Roślina ozdobna. Słynie z różnorodności odmian i grup odmian. W krajach o cieplejszym klimacie jest uprawiany w ogrodach, w Polsce głównie jako roślina pokojowa (strefy mrozoodporności 9-10). Może być u nas również uprawiany w ogrodzie, jednak bulwy muszą być przed zimą wykopane i przetrzymywane w niezamarzającym pomieszczeniu.
Uprawa Historia uprawy Prawdopodobnie zaczęto je uprawiać we Francji w tamtejszych ogrodach botanicznych około roku 1620. Wymagania Umiarkowana wilgotność – wymaga podlewania od dołu, by bulwa nie zgniła, roślina nie może stać w wodzie; światło rozproszone; temperatura optymalna dla tej rośliny to 7–15 °C, nie znosi przeciągów i wyziewów z urządzeń gazowych. Nawozić podczas kwitnienia raz na tydzień. Rozmnażanie Zwykle przez siew od lipca do marca – główna pora to październik i listopad. W warunkach domowych można też rozdzielać stare bulwy po obumarciu kwiatów i starych liści.
Szkodniki i choroby Mszyca cyklamenowa Mączniak rzekomy na liściach. Szara pleśń u nasady szypułek kwiatowych i ogonków liściowych Gnicie bulwy spowodowane jej zalaniem.
Przypisy
Kategoria:Pierwiosnkowate Kategoria:Rośliny pokojowe