thumb|Magdalena Środa i Tadeusz Gadacz Tadeusz Antoni Gadacz (ur. 22 października 1955 w Krakowie) – polski filozof i religioznawca specjalizujący się w filozofii człowieka, wykładowca akademicki, tłumacz, profesor nauk humanistycznych, były prezbiter katolicki i były członek pijarów.

Uczeń Józefa Tischnera. W latach 1991–1995 dziekan Wydziału Filozofii Papieskiej Akademii Teologicznej, od 1995 prowincjał zakonu pijarów, odszedł z zakonu w 1998. W latach 1996–1999 kierownik Katedry Filozofii Religii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, później profesor Collegium Civitas w Warszawie, dyrektor Instytutu Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie oraz pracownik Wydziału Humanistycznego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Redaktor Encyklopedii Religii Wydawnictwa Naukowego PWN. Od 2019 do 2024 radny Sejmiku Województwa Małopolskiego.

Życiorys Doktorat z filozofii uzyskał w 1984 na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie na podstawie rozprawy Wolność jednostki w filozofii G.W.F. Hegla. Habilitację obronił na tej samej uczelni w 1990 na podstawie pracy Wolność a odpowiedzialność. Rosenzweiga i Levinasa krytyka Heglowskiej wolności ducha. Tłumacz Gwiazdy Zbawienia Franza Rosenzweiga. W 2009 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 lutego 2009 r. nr 115-2-09 o nadaniu tytułu profesora ()..

W 1982 przyjął święcenia kapłańskie. Od 1982 był bliskim współpracownikiem księdza Józefa Tischnera. Był dyrektorem Liceum Ogólnokształcącego Zakonu Pijarów im. Stanisława Konarskiego w Krakowie, w którym wprowadził koedukację. W latach 1991–1995 był dziekanem Wydziału Filozofii Papieskiej Akademii Teologicznej. W 1995 został wybrany na prowincjała zakonu pijarów, przedstawiając program otwarcia się na zmiany posoborowe i rzeczywistość świecką. W 1998 postanowił odejść z zakonu, aby połączyć się oficjalnie z matką swego dziecka, co w ocenie niektórych komentatorów wywołało „wstrząs w krakowskiej opinii publicznej”.

W 2010 profesor Jan Woleński zarzucił mu wykorzystanie w 2. tomie monografii Historia filozofii XX wieku z 2009 fragmentów prac innych autorów bez ich prawidłowego oznaczenia. Rzecznik dyscyplinarny Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie umorzył postępowanie w tej sprawie.

Członek Collegium Invisibile. Jest członkiem rady redakcyjnej czasopisma Etyka.

Jest profesorem w Katedrze Studiów nad Kulturą i Badań Ery Cyfrowej na Wydziale Humanistycznym AGH.

Dawne miejsca pracy: Katedra Filozofii Collegium Civitas w Warszawie – kierownik, profesor Instytut Filozofii i Socjologii UP – dyrektor, profesor Instytut Filozofii i Socjologii PAN – zastępca dyrektora, profesor nadzwyczajny Wydział Filozoficzny Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie – profesor nadzwyczajny

Był członkiem prezydium Komitetu Nauk Filozoficznych PAN oraz prezesem Polskiego Towarzystwa Etycznego.

Wśród wypromowanych przez niego doktorów znaleźli się: Piotr Kostyło i Jarosław Gara.

Został członkiem partii Nowoczesna. W 2018 bezskutecznie kandydował do Sejmiku Województwa Małopolskiego z listy Koalicji Obywatelskiej, otrzymując 6713 głosów. Mandat objął wkrótce po wyborach w miejsce Grzegorza Lipca, obejmującego wakujący mandat poselski. W 2024 nie ubiegał się o reelekcję w wyborach samorządowych. W 2023 kandydował do Sejmu z listy Koalicji Obywatelskiej jako członek Platformy Obywatelskiej.

Publikacje 2020: O bezprawiu i przyzwoitości. Wady i zalety moralne dla mądrych ludzi na trudne czasy. Wydawnictwo Nieoczywiste, 2018: Uniwersalne prawdy i prawa życia dla mądrych ludzi na trudne czasy. Wydawnictwo Nieoczywiste, 2009:

2008: O ulotności życia. Wydawnictwo Iskry . 2007: Filozofia Boga w XX wieku. Od Lavelle’a do Tischnera. Wydawnictwo WAM . 2002: O umiejętności życia. Wydawnictwo Znak . 2000: Rozumowe poznawanie Boga. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe .

Nagrody i odznaczenia Nagroda Prezydenta Miasta Warszawy dla najlepszego nauczyciela akademickiego (2002), Nagroda Ministra Kultury, Biblioteki Narodowej i „Nowych Książek” dla najlepszego autora roku 2003 za redakcję naukową (wspólnie z Bogusławem Milerskim) dziesięciotomowej encyklopedii Religia (2004), Nagroda dla najlepszego wykładowcy w historii Collegium Civitas (2008), Złoty Krzyż Zasługi „za zasługi w działalności na rzecz rozwoju nauki” (2012)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 października 2012 r. o nadaniu odznaczeń ()..

Przypisy

Linki zewnętrzne Słupnik z Krakowa, rozmawiał Jacek Żakowski. „Polityka” Nie ma szczęścia bez myślenia, rozmawiał Jacek Żakowski. „Polityka” Życie jako garderoba, rozmawiała Katarzyna Janowska. „Polityka” Cień życia – artykuł Tadeusza Gadacza o śmierci zamieszczony w Tygodniku Powszechnym

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie Kategoria:Członkowie Collegium Invisibile Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Filozoficznych PAN Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Nauczyciele związani z Krakowem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy Nowoczesnej Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej Kategoria:Polscy byli duchowni katoliccy Kategoria:Polscy encyklopedyści Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Polscy religioznawcy Kategoria:Pracownicy Instytutu Filozofii i Socjologii PAN Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Collegium Civitas w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Radni sejmiku województwa małopolskiego VI kadencji