Adam Polewka (ur. 4 marca 1903 w Krakowie, zm. 1 października 1956 tamże) – polski publicysta, pisarz, tłumacz, lewicowy działacz polityczny, poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji.
Życiorys Należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, a od 1932 do Komunistycznej Partii Polski. Po II wojnie światowej działał w Polskiej Partii Robotniczej i w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Absolwent Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. W latach 1928–1929 był dyrektorem Teatru Robotniczego w Sosnowcu. Był współtwórcą Teatru Cricot, publikował między innymi w „Gazecie Literackiej”. Jeden z inicjatorów imprezy „Dni Krakowa”. Był również redaktorem dziennika popołudniowego „Echo Krakowa”. Był stypendystą Funduszu Kultury Narodowej we Francji, Belgii i Niemczech. Od 1935 do 1936 był kierownikiem literackim, reżyserem oraz autorem kabaretu „Bury Melonik” w Krakowie.
19 listopada 1939 podpisał oświadczenie pisarzy polskich witające przyłączenie Zachodniej Ukrainy do Ukrainy Radzieckiej.
thumb|385x385px|Cmentarz Rakowicki-Aleja ZasłużonychGrób Adama Polewki|lewoW latach 1947–1954 był wykładowcą krakowskiej Szkoły Dramatycznej. W 1953 podpisał rezolucję ZLP w sprawie procesu krakowskiego.
Został odznaczony Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1946). oraz Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955)..
Pochowany został w alei zasłużonych cmentarza Rakowickiego w Krakowie (kwatera LXVII-płd. 2-5).
Imieniem Adama Polewki nazwano jeden z krakowskich parków. Znajdował się on na Krowodrzy, przy ul. Dzierżyńskiego (obecna ul. Lea). Stojący tam pomnik usunięto po 1989, a park uchwałą Rady Miasta Krakowa w 1991 został parkiem im. Wincentego á Paulo.
Jego synowie to Andrzej (1941–2021, lekarz psychiatra) i Jan (ur. 1945, scenograf, reżyser i malarz).thumb|240px|Popiersie Adama Polewki z nieistniejącego już pomnika, który stał w parku jego imienia. Obecnie w lapidarium Domu pod Krzyżem
Twórczość Kocham i nienawidzę – zbiór felietonów Igrce w gród walą – widowisko przetłumaczył starofrancuską farsę Mistrz Piotr Pathelin
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia Krakowa, PWN, Warszawa-Kraków 2000, s. 564. .
Uchwała Nr XXV/170/91 Rady Miasta Krakowa z dnia 14 czerwca 1991 r. w sprawie zmian nazw ulic i placów.
Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Pisarze związani z Krakowem Kategoria:Pisarze związani z Sosnowcem Kategoria:Pochowani w alei zasłużonych na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1919–1939) Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy posłowie do parlamentów radzieckich Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Posłowie do Krajowej Rady Narodowej Kategoria:Posłowie na Sejm PRL Kategoria:Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) Kategoria:Stypendyści Funduszu Kultury Narodowej Kategoria:Sygnatariusze rezolucji Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Krakowie Kategoria:Zmarli w 1956