mały|240px|Wiszniów na mapie Gminy Mircze Wiszniów (ukr. Вишнів) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze

Wieś jest sołectwem w gminie Mircze, siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława w Wiszniowie. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 584 mieszkańców i była drugą co do liczby ludności miejscowością gminy.

Części wsi + Integralne części wsi Wiszniów SIMC Nazwa Rodzaj0895043 Karczunek część wsi

Geografia Wiszniów położony jest na południowo-wschodnim skraju gminy Mircze, nad rzeką Bukową na pograniczu Kotliny Hrubieszowskiej i Grzędy Sokalskiej. Najwyższym punktem Wiszniowa, a także całej gminy, jest wzniesienie o wysokości 263,7 m n.p.m.

Wiszniów to wieś głównie o charakterze rolniczym i sadowniczym, ze względu na bardzo dobre warunki do prowadzenia produkcji rolniczej. Niewielki naturalny zbiornik wodny znajduje się w Korczunku (Karczunku), ponadto jest tam kilka sztucznych zbiorników wodnych przeznaczonych na stawy hodowlane. Na północy wsi znajduje się urządzony las mieszany. Na terenie wsi występuje zabudowa zagrodowa, znajduje się tam także osiedle bloków mieszkalnychSTRATEGIA ROZWOJU GMINY MIRCZE NA LATA 2015–2020 https://ugmircze.bip.lubelskie.pl/upload/pliki//0STRATEGIA_ROZWOJU_GMINY_MIRCZE_2015_2020.pdf..

Wiszniów sąsiaduje z miejscowościami gminy Mircze: Dąbrową, Łaskowem, Marysinem, Radostowem, Starą Wsią, Wereszynem, wsiami gminy Telatyn: Wasylowem, Poturzynem oraz wsią gminy Dołhobyczów: Witkowem. Od Hrubieszowa Wiszniów oddalony jest o ok. 26 km, od Zamościa ok. 47 km, od Lublina ok. 142 km, od Warszawy ok. 320 km. Najbliższe przejście graniczne z Ukrainą znajduje się w Dołhobyczowie i oddalone jest o ok. 15 kmOpracowanie na podstawie Google Maps www.google.com/maps/place/22-530+Wiszniów..

Demografia W 2015 roku według danych gminy Mircze liczba mieszkańców wyniosła 537 osób, według Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku 584 osoby. W roku 2021 przeprowadzono Narodowy Spis Powszechny według którego liczba mieszkańców wyniosła 434 osoby.

Historia Najstarsze ślady bytowania ludności na terenie Wiszniowa pochodzą ze środkowego neolitu (kultura pucharów lejkowatych – 4200–2900 r. p.n.e.). Z tego okresu pochodzą fragmenty naczyń glinianych, odłupków krzemiennych. Kolejnym okresem osadnictwa jest epoka brązu (2200–1600 r. p.n.e.), z którego pochodzi 26 stanowisk z pewną ilością ceramiki i materiałem krzemiennym (siekiera, drapacz, skrobacz, odłupki, zgrzebło). Z okresu środkowej i później epoki brązu pochodzą stanowiska archeologiczne zaliczane do kultury łużyckiej (1200-400 r. p. n. e), a reprezentują ją takie znaleziska jak fragmenty naczyń glinianych, przęślik i toporek kamienny. Okres lateński reprezentują trzy stanowiska, w tym jedno należące do grupy czerniczyńskiej (II-I w. p.n.e.). Z okresu osadnictwa datowanego na okres rzymski (I-V w.) pochodzą nieliczne elementy ceramiki trudne do zakwalifikowania. Zaś z okresu osadnictwa wczesnośredniowiecznego (VII-VIII w.) oraz okresu późniejszego (X-XIII) pochodzą nieliczne fragmenty naczyńJ. Niedźwiedź, E. Niedźwiedź, E. Prusicka- Kołcon, M. Kołcon, L. Szopiński, Dzieje miejscowości gminy Mircze, powiat hrubieszowski, Mircze – Zamość 2008, s. 114–115, 141–142..

Pierwsze wzmianki o Wiszniowie pochodzą z 1396 roku. W latach 1426–1435 wieś należała do Mikołaja Mnicha z Grąbca, starosty bełskiego; należała również do niego w 1457 roku. Mikołaj Mnich wymieniany jest w dwóch znanych dokumentach jako właściciel Wiszniowa. Pierwszym z nich jest dokument z 24 października 1426 r., w którym Siemowit, Trojden i Władysław, książęta Mazowsza i Rusi, określają granice należących do Gotarda z Falęcic wsi Rożdżałów, Perespa i Rudno. Drugim zaś jest wystawiony w Uhrynowie 16 czerwca 1435 roku akt nadania przez księcia płockiego i bełskiego Kazimierza wsi Wiszniów i Monaster oraz Nowe Sioło i Syców w posiadanie swemu marszałkowiMarcin Piotrowski „Grodzisko w Posadowie i jego konekst” [w] Rocznik Tomaszowski 4, 2015.. W 1436 roku notowano w Wiszniowie kaplicę (capella), a jej kapelanem był Jan Mikołaj Grąbiec.

Rejestr poborowy z 1472 r. notował w Wiszniowie 15 łanów użytków i cerkiew. W 1482 r. wieś wraz z 1/2 cła solnego na komorze w Posadowie w podziale z bratem otrzymał Jan Makosiej Młodszy herbu Prawda. Następnie wieś przeszła w posiadanie jego synów: Mikołaja i Jana z Wiszniowa. Rejestr poborowy z 1531 r.Blog pejzazewiszniowa.blogspot.com . notował w Wiszniowie 3 łany użytków i pustą cerkiew („sinagoga deserta”). W 1564 roku właścicielem wsi był Maciej Makosiej, wojski bełski. W tym też roku wieś posiadała 5 łanów (84 ha) gruntów uprawnych. W 1578 r. Wiszniów należał do nieznanego z imienia Makosieja i liczył 5 łanów użytków, 5 zagrodników z ziemią, 1 rzemieślnika i 4 komorników.

Następnie wieś przeszła w nieznanych okolicznościach w ręce królewskie i została włączona do starostwa bełskiego. W połowie XVII w. Wiszniów jako własność królewska był dzierżawiony przez starostę tyszowieckiego Aleksandra Myszkowskiego i jego żonę Mariannę z Babina Myszkowskiej. Starosta Myszkowski był notowany w źródłach jako dzierżawca Wiszniowa w 1662 r. W czasie jego rządów Wiszniów uległ zniszczeniom od „nieprzyjaciela Koronnego”. Prawdopodobnie zniszczeniu uległa cerkiew, gdyż w 1669 r. akt erekcyjny nowej cerkwi podpisał król Michał Korybut Wiśniowiecki. Wówczas też w nieznanych okolicznościach Wiszniów przeszedł w ręce prywatne – pod koniec XVII wieku wieś należała do Stanisława Nagórskiego herbu Ostoja (zm. 1706), stolnika bełskiego. Po nim Wiszniów odziedziczyła córka Katarzyna, która wniosła majątek w wianie Mikołajowi Józefowi Kocowi, herbu Dąbrowa (zm. 1758), sędziemu bełskiemu. Mikołaj Koc był notowany kolatorem cerkwi w 1732 r.Archiwum Państwowe w Lublinie, Chełmski Konsystorz Greckokatolicki, Wizyty dekanatów, sygn. 35/95/0/5/103, k. 188, 189. . Wieś prawdopodobnie przeszła w ręce Józefa Stanisława Radeckiego przez ślub z córką Mikołaja Koca – Anną. Po Józefie Radeckim Wiszniów odziedziczył syn Michał Radecki. W 1780 r. notowano dwóch właścicieli wsi: Michała Radeckiego i Franciszka Świeżawskiego, którzy byli fundatorami nowej drewnianej cerkwiArchiwum Państwowe w Lublinie, Chełmski Konsystorz Greckokatolicki, [Wizytacje dziekańskie i inwentarze cerkwi w dekanatach: strzemieleckim, włodawskim, tyszowieckim, szczebrzeskim], 35/95/0/5/122 .. Franciszek Świeżawski był właścicielem Wiszniowa jeszcze w 1799 r., po nim majątek przejął syn Mateusz Świeżawski, żonaty z Praxedą Dramińską. Drugą część Wiszniowa po Radeckich otrzymał w posiadanie Jan Grabowski. W 1822 r. po Janie Grabowskim wieś odziedziczył syn Aleksander Grabowski, który sprzedał majątek w 1834 r. za 111 750 złotych polskich Marcinowi i Mariannie z Pawłowskich Studzińskim. W 1827 roku w Wiszniowie znajdowało się 78 domów i wieś zamieszkiwało 393 mieszkańców.

Druga część Wiszniowa była w posiadaniu Hipolita i Edwarda Świeżawskich, a później Jana Świeżawskiego, który zmarł w 1840 r. Świeżawscy sprzedali Wiszniów B Józefie z domu Szlubowskiej Kiełczewskiej i Sewerynowi Kiełczewskiemu w pierwszej połowie XIX wieku. Kiełczewscy mieszkali w modrzewiowym dworze z początku XIX wieku. Według „Leksykonu historycznego...” dwór w Wiszniowie zniszczony został w okresie I wojny światowej, według R. Aftanazego w „Dziejach rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej...” dwór spłonął w 1920 r. Po Kiełczewskich dobra Wiszniów odziedziczyli synowie Tadeusz Kiełczewski i Józef Kiełczewski, którzy wybudowali dwa dwory położone w pobliżu. Wiszniów należał także do syna Seweryna Kiełczewskiego – Władysława Kiełczewskiego, który był fundatorem cerkwi w Wiszniowie w 1850 r. Ostatnim Kiełczewskim, który był właścicielem Wiszniowa był Seweryn Kiełczewski (ur. 1871)Serwis Sejm-Wielki ., syn Władysława Kiełczewskiego i Heleny z Rulikowskich Kiełczewskiej. W 1889 r. połowa wsi należała do Kazimierza Dulęby. Ze Słownika geograficznego wynika, że Wiszniów był podzielony na wieś i dwa folwarki: Wiszniów A i Wiszniów B.Województwo lubelskie w 15 tomach „Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego, Władysława Walewskiego 1880-1904.Dziennik Urzędowy Gubernii Lubelskiej. 1861, № 9 (2 marca) + dod. .

W 1914 r. w wyniku pożaru, wznieconego przez nieostrożność bawiących się dzieci, spaliły się 22 zagrody włościańskie. Straty wyliczono na 30 000 rubliCodzienny Kurier Lubelski, 5 czerwca 1914, Nr 126 (231), s. 6 .. W czasie I wojny światowej Wiszniów uległ ogromnym zniszczeniom. Całkowicie zniszczono zabudowania dworskie i folwarczne.

Według Spisu Powszechnego z 1921 roku we wsi znajdowało się 105 domów, a liczba ludności wynosiła 622 mieszkańców, w tym 27 Żydów i 422 Ukraińców. W 1929 r. 273 ha gruntów posiadała Zofia Jaroszyńska, 69 ha posiadał Jerzy Plantowski, a 430 ha dzierżawiła Maria Piątkowska. W 1929 r. we wsi notowano Mleczarskie Zakłady „Dobrobyt” oraz dwa wiatraki należące do Zofii Jaroszyńskiej i J. Procydyma„Księga Adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa 1930.” ..

Majątek ziemski w 1930 r. liczył 392 ha, dzierżawił go S. Bazewicz. W ostatnich latach przed końcem II wojny światowej dzierżawcą Wiszniowa był Wacław Banaszkiewicz. W 1933 r. wojewoda lubelski podzielił wieś na trzy gromady: Wiszniów wieś, Wiszniów Duży i Wiszniów MałyLubelski Dziennik Wojewódzki. [R.14], nr 22 (14 października 1933) .Lubelski Dziennik Wojewódzki. [R.16], nr 30 (2 grudnia 1935) s. 508 .. W 1944 roku w trakcie akcji Ukraińców z UPA wymierzonych przeciwko Polakom, większość mieszkańców Wiszniowa zbiegła po ostrzeżeniu o planowanym ataku do sąsiedniego Poturzyna, lecz tam wszyscy zostali zamordowani, a Wiszniów został niemal doszczętnie spalony. Po wojnie w miejsce wysiedlonej ludności rusińskiej powrócili mieszkańcy Wiszniowa. Po 1947 r. szlachecki majątek rozparcelowano i utworzono w jego miejsce państwowe gospodarstwo rolne.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Właściciele Wiszniowa Pierwszym znanym właścicielem był Mikołaj Mnich, po nim Jan Makosiej herbu PrawdaArchiwum Główne Akt dawnych, Rejestry poborowe woj. bełskiego i ruskiego, 1535 r. 1/7/0 Archiwum Skarbu Koronnego » Seria: 3 ASK I – Rejestry podatkowe » Jednostka: 34., Mikołaj i Jan z Wiszniowa, Stanisław Nagórski herbu Ostoja, Mikołaj Koc, Stanisław Radecki, Michał Radecki, Franciszek Świeżawski, Mateusz Świeżawski, Jan Grabowski, Aleksander GrabowskiGazeta Warszawska 1825, nr 85 (28 maja)., Hipolit i Jan Świeżawski, Seweryn Kiełczewski, Tadeusz i JózefObwieszczenia Publiczne: dodatek do Dziennika Urzędowego Ministerstwa Sprawiedliwości. R.6, № 39 (24 maja 1922) . Kiełczewscy, Władysław Kiełczewski, Seweryn Kiełczewski(II)Obwieszczenia Publiczne: dodatek do Dziennika Urzędowego Ministerstwa Sprawiedliwości. R.4, № 100 A (29 grudnia 1920) s. 14 .Obwieszczenia Publiczne: dodatek do Dziennika Urzędowego Ministerstwa Sprawiedliwości. R.5, № 90 (19 listopada 1921) s. 14 .Obwieszczenia Publiczne: dodatek do Dziennika Urzędowego Ministerstwa Sprawiedliwości. R.6, № 85 (2 listopada 1922) s. 10 ., Zofia JaroszyńskaH. Kulik, R. Kulik Grabowiecki Słownik Biograficzny ..

Edukacja Szkoła Podstawowa im. Mikołaja Kopernika punkt przedszkolny przy Szkole Podstawowej

W 1897 r. w Wiszniowie została zbudowana jednoklasowa, drewniana szkoła. Na czas I wojny światowej zajęcia w szkole zostały zawieszone. W 1918 roku nieznany z imienia Kobus rozpoczął nauczanie w języku polskim. Zmieniło się to z wybuchem II wojny światowej, w 1939 roku uczono tylko ukraińskie dzieci w ich narodowym języku. Po spaleniu Wiszniowa w 1942 roku mieszkańcy rozproszyli się po innych miejscowościach, lecz spora część z nich wróciła do Wiszniowa po wojnie.