Zatoka Davisa (ang. Davis Bay) – zatoka Oceanu Południowego, położona wzdłuż wybrzeży Ziemi Wilkesa, pomiędzy przylądkiem i wyspą . Ma około 22 km szerokości i 13 km długości. Została odkryta w styczniu 1912 roku przez ekspedycję statku SY „Aurora” i nazwana przez Douglasa Mawsona na cześć Johna Kinga Davisa, kapitana statku i zastępcy dowódcy ekspedycji.
Przypisy
Kategoria:Zatoki Antarktydy