Babice – wieś w Polsce położona na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Obsza.

Wieś królewska, położona była w 1589 roku w starostwie niegrodowym zamechskim w ziemi przemyskiej województwa ruskiegoAleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 24..

W latach 1883–1954 istniała gmina Babice. W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Babice, po jej zniesieniu w gromadzie Obsza. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa: Babice I i Babice II w gminie Obsza. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 954 mieszkańców i była drugą co do liczby ludności miejscowością gminy.

+Integralne części wsi SIMC Nazwa Rodzaj0896108 Polaki część wsi0896114 Popówka część wsi

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łukowej.

Historia W literaturze wymieniana jako wieś należąca do grodu w Leżajsku. W 1515 i w 1589 należała do starostwa zamechskiego. Z wyników lustracji królewszczyzn z 1564/65 wiadomo że było tu 26 kmieci osiadłych na prawie wołoskim (czyli nie płacili czynszu, a jedynie winni byli oddawać daninę w naturze), ponadto 7 zagrodników, 1 karczmarz. Stała także ówcześnie, drewniana cerkiewka prawosławna, młyn wodny, „niedawno zbudowany" staw rybny na rzeczce Lubini. Dochód ogólny z wsi wynosił wówczas 100 zł 19 groszy 12 denarów rocznie. W nagrodę zwycięstwa pod Byczyną w 1589 roku, wraz z całym starostwem zamechskim przeszła na dziedziczną własność kanclerza Jana Zamoyskiego. W tym samym roku włączono wieś do nowo utworzonej Ordynacji Zamojskiej, do której należała do XIX w. W r. 1792 wymieniano ją w ordynackim kluczu zamechskim.

Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z roku 1827 Babice liczyły 142 domy oraz 754 mieszkańców. W końcu XIX w. było tu już 313 domów. W r. 1879 funkcjonował tu także browar ordynacki.

W okresie międzywojennym wieś była siedzibą gminy Babice, zajmującej obszar 9210 ha i liczącej 7338 mieszkańców, była pobliska Obsza. Według spisu powszechnego z roku 1921 Babice liczyły 111 domów i 830 mieszkańców, w tym 18 Żydów i 585 Ukraińców.

29 lipca 1943 r. polska ludność wsi została wysiedlona, a jej gospodarstwa zasiedlono Ukraińcami.

Zabytki We wsi znajduje się zabytkowy kościół, wzniesiony w latach 80. XIX wieku jako cerkiew prawosławnaBabice, Dawna cerkiew prawosławna, ob. kościół filialny pw. św. Andrzeja Boboli. W Babicach znajdują się również trzy cmentarze: najstarszy, unicki, po 1842 prawosławny, przy cerkwi - zachowały się 3 pomniki, starszy, pierwotnie unicki, założony ok. 1825, po 1842 prawosławny, użytkowany do II wojny światowej, następnie zdewastowany, nowy, prawosławny, założony w 1912, czynnyD. Kawałko, Cmentarze województwa zamojskiego, Państwowa Służba Ochrony Zabytków, Zamość 1994, s. 166-167..

Urodzeni w Babicach Mateusz (Siemaszko) – biskup prawosławny

Zobacz też Babice Nowe

Przypisy

GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r. BIP gminy, sołectwa [dostęp 2023-12-12] Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT

Opis parafii na stronie diecezji

Kategoria:Babice (województwo lubelskie) Kategoria:Wsie Ordynacji Zamojskiej Kategoria:Wsie starostwa zamechskiego