Kije – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, siedziba gminy Kije. Ma status sołectwa.

Do 1954 roku siedziba gminy Kliszów. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kije. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wieś leży na skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 766 i drogi krajowej nr 78, przebiega przez nią linia kolejowa nr 73, na której znajduje się przystanek kolejowy.

Części wsi +Integralne części wsi Kije SIMC Nazwa Rodzaj0242766 Za Dębiną część wsi0242772 Zakościele część wsi

Historia Miejscowość powstała po 950 roku, ale przed 1140 rokiem, bowiem we wspomnianym 1140 roku w Kijach powstał kościół ufundowany przez Piotra Włostowica.

W XVI wieku Kije były ośrodkiem działalności braci polskichCzesław Tadeusz Zwolski, Ponidzie. Busko Zdrój Jędrzejów Kazimierza Wielka Pińczów Staszów. Przewodnik turystyczny, Warszawa 1971, s. 29. 19 lipca 1702 roku na błoniach w pobliskim Kliszowie stoczyły bitwę wojska szwedzkie, saskie i polskie. W czasie bitwy w Kijach gościło aż trzech królów: August II, Karol XII i Stanisław Leszczyński. W 1784 r. właścicielem wsi był Maciej Lanckoroński, wojewoda bracławski.

W XIX wieku miejscowa ludność oprócz rolnictwa trudniła się wyrobem przedmiotów z gipsu, takich jak kolumny, wazony i stoliki. W 1827 roku wieś miała 27 domów i 176 mieszkańców. W 1864 w wyniku uwłaszczenia chłopów przeprowadzonego na mocy ukazu cara Aleksandra II Romanowa mieszkańcy stali się właścicielami posiadanej ziemi i budynków. Pod koniec XIX wieku właścicielem majątku ziemskiego w Kijach byli Lanckorońscy. Na miejscowym cmentarzu spoczywa m.in. 13 partyzantów Batalionów Chłopskich poległych w 1944 w ataku na pociąg niemiecki pod Umianowicami.

Urodził się tu Tadeusz Stanisław Burdziński – major dyplomowany łączności Wojska Polskiego, cichociemny, powstaniec warszawski.

Zabytki Zespół kościoła parafialnego pw. św. Piotra i Pawła, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A/636/1-3 z 2.10.1956 i z 21.06.1967): kościół zbudowany w II połowie XII wieku, przebudowywany w I połowie XVII wieku i w XVIII wieku, dzwonnica-brama z 1786 roku, mur cmentarza z 1766 roku Stary cmentarz parafialny z początku XIX wieku (nr rej.: A.898 z 28.03.2012).

Ludzie związani z Kijami‎ ‎

Zobacz też Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kijach

Przypisy Strona gminy, sołectwa Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT

Bibliografia Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom IV, s. 59-60 Oskar Kolberg, Kieleckie, Kraków 1885 Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego czyli właściciele ziemscy w Koronie w 1783-1784, Warszawa 2006 Elżbieta Dąbrowska, Studia nad osadnictwem wczesnośredniowiecznym Ziemi Wiślickiej, Wrocław-Warszawa-Kraków 1965