thumb|Plan kościoła z zaznaczonym ambitem (obejściem) thumb|Ambit w romańskim kościele w Bois-Sainte-Marie thumb|Gotycki ambit w archikatedrze w Gdańsku-Oliwie Ambit (także obręb, obejście, łac. ambitus – obieg, obwód) – w architekturze sakralnej przejście powstałe z przedłużenia naw bocznych i poprowadzenia ich wokół prezbiterium, za ołtarzem głównym.
Charakterystyka Ambit jest oddzielony od prezbiterium murem lub arkadami. Pojawił się w średniowieczu i był charakterystycznym składnikiem kościołów pielgrzymkowych (wprowadzenie ambitu ułatwiało wiernym dojście do relikwii znajdujących się w ołtarzu głównym). Popularny zwłaszcza w okresie romanizmu i gotyku. Ambit często otoczony był od strony zewnętrznej wieńcem kaplic promienistych.
Ambit dwunawowy W kościołach pięcionawowych nawy czasem przechodziły wokół prezbiterium, tworząc ambit dwunawowy. Przykładem może być pierwotny układ kościoła klasztornego w Henrykowie lub katedra Notre-Dame w Paryżu. Nawy ambitu mogły posiadać zróżnicowaną wysokość, czego przykładem jest katedra w Bourges.
Zobacz też
apsyda (architektura)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Architektura sakralna Kategoria:Części budynku