thumb|Bizantyjskie cyborium w postaci kubka z wyobrażeniem uczty bogów olimpijskich (V wiek n.e.) Cyborium (z łac. cibōriumStrąk fasoli egipskiej lub naczynie do picia w tym kształcie (Słownik łacińsko-polski (pod red. M. Plezi). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959, t. I, s. 497). – czara, kielich)Od gr. kibōrion, które miało oznaczać łupinę znanej z Egiptu kolokazji indyjskiej (taro), wykorzystywaną jako prymitywna czarka do picia (W. Smith, W. Wayte, G.E. Marindin: A Dictionary of Greek and Roman Antiquities. London: John Murray, 1890). – w starożytności niewielkie naczynie używane do picia (kubek) albo jako pojemnik do przechowywania żywnościPor. Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1991, s. 157..
Historia Pierwotnie słowo to oznaczało naczynie wykonane z łupiny lotosu indyjskiego albo w jego kształcie, pospolicie używane w starożytnym Egipcie i w greckojęzycznych krainach WschoduEncyclopædia Britannica (pod red. H. Chisholma). Cambridge: Cambridge University Press, 1911 (XI edycja), t. 6, s. 352..
Później, w chrześcijaństwie, przybrało kształt ozdobnej puszki przeznaczonej do przechowywania komunikantów (hostii)K. Zwolińska, Z. Malicki: Mały słownik terminów plastycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1993, s. 60.. Tę puszkę z przykrywą (pyksis) powiększono w okresie gotyku dodając stopę, przez co nadano jej postać kielicha (pucharu) („kielich do pokarmu”)R. Berger: Mały słownik liturgiczny. Poznań: W drodze, 1990, s. 133..
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Naczynia Kategoria:Sprzęt kuchenny Kategoria:Sztuka starożytna