thumb|Giuseppe Saragat (z prawej) i Sandro Pertini Giuseppe Saragat (ur. 19 września 1898 w Turynie, zm. 11 czerwca 1988 w Rzymie) – włoski polityk i ekonomista, minister spraw zagranicznych Republiki Włoskiej (1963–1964), prezydent Włoch (1964–1971), założyciel i przywódca włoskich socjaldemokratów.

Życiorys Ukończył studia ekonomiczne. W latach 20. działał w ugrupowaniu socjalistów, w 1926 jako przeciwnik faszyzmu udał się na emigrację. Przebywał w Austrii i Francji. W 1943 wrócił do Włoch, gdzie został zatrzymany i przekazany Niemcom. Po ucieczce współtworzył niejawną partię socjalistyczną w Mediolanie. W 1944 był ministrem bez teki w rządzie Ivanoe Bonomi, a w 1945 ambasadorem w Paryżu.

W 1946 został posłem do powołanej po II wojnie światowej konstytuanty (Assemblea Costituente della Repubblica Italiana), która działała do 1948. Od czerwca 1946 do stycznia 1947 przewodniczył tej konstytuancie. W 1947 w wyniku rozłamu we Włoskiej Partii Socjalistycznej założył nowe centrolewicowe i antykomunistyczne ugrupowanie, przekształcone później we Włoską Partię Socjaldemokratyczną. Kilkakrotnie do lat 70. pełnił funkcję jej przywódcy (1947–1948, 1949–1952, 1952–1954, 1957–1964, 1975).

W 1947 objął urząd wicepremiera w IV rządzie Alcide De Gasperiego, w latach 1948–1949 był także ministrem marynarki handlowej w V gabinecie tego premiera. Także w 1948 został po raz pierwszy wybrany do Izby Deputowanych. W niższej izbie włoskiego parlamentu zasiadał nieprzerwanie do 1964 jako poseł I, II, III i IV kadencji. W latach 50. ponownie był wicepremierem w rządach, na czele których stali Mario Scelba i Antonio Segni, a w pierwszej połowie lat 60. ministrem spraw zagranicznych w gabinetach kierowanych przez Aldo Moro.

28 grudnia 1964 został wybrany na urząd prezydenta Republiki Włoskiej, rezygnując tym samym z zasiadania w parlamencie. Kadencję zakończył w 29 grudnia 1971. Objął wówczas z urzędu godność dożywotniego senatora, zasiadając w Senacie V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji, tj. do czasu swojej śmierci.

Odznaczenia Wielki Mistrz Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – ex officio (1964–1971) Grande Ufficiale Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 1977 Wielki Mistrz Orderu Wojskowego Włoch – ex officio (1964–1971) Wielki Mistrz Orderu Zasługi za Pracę – ex officio (1964–1971) Wielki Mistrz Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej – ex officio (1964–1971) Wielki Mistrz Orderu Vittorio Veneto – ex officio (1968–1971) Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (1965) Order Najwyższy Chrystusa (1966, Watykan)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Ludzie urodzeni w Turynie Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Solidarności Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Najwyższym Chrystusa Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Socjaldemokratycznej Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Prezydenci Włoch Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy senatorowie Kategoria:Wicepremierzy Włoch Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1988