Miechunka peruwiańska (Physalis peruviana L.) – gatunek byliny z rodziny psiankowatych. Pochodzi z Ameryki Południowej (Boliwia, Peru, Kolumbia i Ekwador), ale rozprzestrzenił się w wielu innych regionach świata: Australia i Nowa Zelandia, Wyspy Brytyjskie, Hawaje, Karaiby, Wyspy Galapagos, a także w wielu regionach Afryki, Azji i Polinezji. W Polsce jest czasami uprawiany.
Inne nazwy: rodzynek brazylijski, jagoda inkaska, jagoda peruwiańska, wenezuelskie topo-tono, miechunka jadalna, wiśnia peruwiańska.
Morfologia Pokrój Roślina owłosiona, silnie rozgałęziona o wzroście sympodialnym. Osiąga w swoim naturalnym środowisku do 1,2 m wysokości. Łodyga Płożąca, silnie owłosiona. Liście Sercowate i nieco filcowate. Kwiaty Wyrastają pojedynczo na zwisających szypułkach. Są obupłciowe, samopłodne. Mają charakterystyczny, rozdęty podczas kwitnienia kielich. Korona kwiatów żółta, 5-łatkowa, dołem pokryta ciemnymi plamkami. Owoce Okrągła i pachnąca jagoda. Owoce osiągają masę 4–5 g i są zamknięte w zrośniętych działkach kielicha. thumb|left|Owoc miechunki peruwiańskiej
Zastosowanie Roślina uprawna. Na obszarze swojego naturalnego występowania jest uprawiana. Sztuka kulinarna. Owoc spożywany może być na surowo, bez niejadalnej otoczki, zasuszony lub duszony w słodkim sosie. Ma słodko-kwaśny smak, przypominający pomidora i ananasa z nutą cytryny. Wartości odżywcze: 9% glukozy (jest słodki), dość dużo jak na rodzinę psiankowatych witaminy C (ok. 11mg/100g). Roślina ozdobna. W Polsce ze względu na warunki klimatyczne uprawia się ją, jako roślinę jednoroczną. Jest uprawiana z rozsady.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Psiankowate Kategoria:Warzywa Kategoria:Ozdobne rośliny jednoroczne Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza