Kevin Delaney Kline (ur. 24 października 1947 w St. Louis) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

W ciągu ponad pięciu dekad kariery stał się czołową postacią zarówno na scenie, jak i na ekranie. Jego osiągnięcia obejmują Oscara i trzy nagrody Tony Award, a także nominacje do dwóch nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej, dwóch nagród Emmy, pięciu Złotych Globów, dwóch nagród Satelita i Nickelodeon Kids’ Choice Awards. W 2003 został wprowadzony do Galerii Sław Teatru Amerykańskiego.

3 grudnia 2004 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7000 Hollywood Boulevard.

Wczesne lata Urodził się w Saint Louis w stanie Missouri jako syn Margaret Agnes (z domu Kirk) i Roberta Josepha Kline (1909-1996). Jego ojciec był miłośnikiem muzyki klasycznej i śpiewakiem operowym–amatorem, który był właścicielem i kierownikiem sklepu muzycznego The Record Bar w St. Louis, który został otwarty na początku lat 40. XX wieku, i sprzedawał zabawki w latach 60. i 70. Rodzina ojca należała również do Kline’s Inc., sieci domów towarowych. Jego ojciec pochodził z rodziny żydowskiej, która wyemigrowała z Niemiec, i stał się agnostykiem. Matka była katoliczką pochodzenia irlandzkiego, córką imigranta z hrabstwa Louth. Kline wychowywał się w wierze katolickiej matki. Miał troje rodzeństwa: dwóch braci Alexa i Christophera oraz siostrę Kate.

W 1965 ukończył Saint Louis Priory School. Uczęszczał do Indiana University Bloomington, a jego kolegą był Jonathan Banks. Początkowo studiował na wydziale kompozycji i muzyki, ale w 1970 przeszedł na wydział teatralny, który ukończył w 1970. Podczas studiów licencjackich był współzałożycielem Vest Pocket Players, niezależnej trupy teatralnej.

Kariera W 1970 otrzymał stypendium na nowo utworzony wydział teatralny nowojorskiej Juilliard School. W 1972 dołączył do absolwentów Juilliard, w tym Patti LuPone i Davidem Ogdenem Stiersem, a następnie założył City Center Acting Company (obecnie The Acting Company) pod egidą Johna Housemana. Przez cztery lata jeździł z nim po całych Stanach Zjednoczonych, grając w repertuarze klasycznym, w dramatach Henrika Ibsena, Antona Czechowa i Szekspira. W 1970 zadebiutował prestiżowej Shakespeare Festival Company jako halabardzista w Henryku VI, części 2 i Ryszardzie III, a następnie wystąpił w przedstawieniach: Opera żebracza (1973) jako kapitan Macheath, Miarka za miarkę (1973) jako brat Piotr, Szelmostwa Skapena (1973) w roli Leandra, Edward II (1975) jako Leicester, The Time of Your Life Williama Saroyana (1975) w roli McCarthy’ego / Wesleya, Ryszard III (1983) jako Ryszard III York, Henryk V (1984) jako Henryk V Lancaster, Hamlet (1986, 1990) w roli tytułowego duńskiego księcia i Wiele hałasu o nic (1988) jako Benedick.

W 1973 zadebiutował na Broadwayu w roli Aleksandra Wierszynina w Trzech siostrach. W 1978 zdobył Tony Award i Drama Desk Award za rolę Bruce’a Granita w komedii muzycznej O XX wieku. W 1981 za rolę króla piratów w widowisku Piraci z Penzance z Lindą Ronstadt odebrał Tony Award i Drama Desk Award.

Po raz pierwszy pojawił się na szklanym ekranie w roli Woody’ego Reeda w operze mydlanej NBC Search for Tomorrow (1976). Na kinowym ekranie zadebiutował w roli schizofrenicznego dręczyciela, kapryśnego Nathana Landau w dramacie psychologicznym Alana J. Pakuli Wybór Zofii (Sophie’s Choice, 1982) z Meryl Streep, a za swój debiut był nominowany do Złotego Globu i Nagrody BAFTA. Ubiegał się o główną rolę prawnika w melodramacie Lawrence’a Kasdana Żar ciała (Body Heat, 1981), którą ostatecznie dostał William Hurt. Dwa lata potem u Lawrence Kasdan zaangażował go do roli Harolda, mimowolnego gospodarza spotkania przyjaciół ze studiów na pogrzebie przyjaciela–samobójcy w dramacie Wielki chłód (1983) u boku Glenn Close, Jeffa Goldbluma i Williama Hurta. Film odniósł sukces komercyjny i wśród krytyków. Ponownie spotkał się z Kasdanem na planie westernu Silverado (1985), w którym zagrał rewolwerowca Padena u boku Kevina Costnera, Rosanny Arquette i Johna Cleese’a. Następnie wcielił się w postać dziennikarza Donalda Woodsa w dramacie biograficznym Richarda Attenborough Krzyk wolności (Cry Freedom, 1987) u boku Denzela Washingtona.

Kreacja boleśnie nieudolnego amerykańskiego byłego bandyty CIA w komedii Charlesa Crichtona Rybka zwana Wandą (1988) przyniosła mu nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego. Szybko stał się cenionym aktorem grając główną rolą w czarnej komedii Kocham cię na zabój (I Love You to Death, 1990), komediodramacieDave (1993), komedii romantycznej Francuski pocałunek (French Kiss, 1995), dramacie Burza lodowa (1997) i komedii kryminalnej Różowa Pantera (2006).

W 1998 wprowadzony do St. Louis Walk of Fame.

Życie prywatne 5 marca 1989 poślubił aktorkę Phoebe Cates. Mają dwójkę dzieci: syna Owena Josepha i córkę Gretę Simone.

Filmografia

Nagrody i nominacje Rok Nagroda Kategoria Film / Spektakl Rezultat 1978 Tony Award Najlepszy aktor drugoplanowy w musicalu O XX wieku (1977) Wygrana 1981 Najlepszy aktor w musicalu Piraci z Penzance (1980) Wygrana 1983 Złoty Glob Nowa gwiazda roku Wybór Zofii (1983) Nominacja 1984 Nagroda BAFTA Najbardziej obiecujący debiutant Nominacja1989 Nagroda Akademii Filmowej Najlepszy aktor drugoplanowy Rybka zwana Wandą (1988) Wygrana Nagroda BAFTA Najlepszy aktor Nominacja 1992 Złoty Glob Najlepszy aktor w komedii/musicalu Babka z zakalcem (1991) Nominacja 1994 Złoty Glob Dave (1993) Nominacja 1998 Złoty Glob Przodem do tyłu (1997) Nominacja Nagroda Satelita Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu Nominacja 1999 MTV Movie Award Najlepszy filmowy pocałunek z Tomem Selleckiem Nominacja 2000 Złota Malina Najgorszy ekranowy duet z Willem Smithem Bardzo dziki zachód (1999) Wygrana Najgorszy aktor Nominacja Najgorsza aktorka drugoplanowa jako prostytutka Nominacja 2001 Nickelodeon Kids’ Choice Awards 2001 Ulubiony głos z filmu animowanego Droga do El Dorado (2000) Nominacja 2002 Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ aktora w roli pierwszoplanowej Życie jak dom (2001) Nominacja 2004 Tony Award Najlepszy aktor w sztuce teatralnej Henryk IV, część 1 (2003) Nominacja 2005 Złoty Glob Najlepsza rola aktora w filmie komediowym lub musicalu De-Lovely (2004) Nominacja 2005 Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu Nominacja 2007 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Monachium Nagroda za całokształt twórczości – Wygrana 2008 Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ aktora w roli pierwszoplanowej Jak wam się podoba (2006) Wygrana 2009 Nagroda Emmy Wybitny aktor pierwszoplanowy w miniserialu lub filmieGreat Performances – odc. „Cyrano de Bergerac” (2008) jako Cyrano de Bergerac Nominacja 2010 Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ aktora w roli pierwszoplanowej Nominacja2017 Nagroda Emmy Wyjątkowa gra aktorska postaci Bob’s Burgers – odc. „Ostatni domek z piernika po lewej” (2016) Nominacja Tony Award Najlepszy aktor w sztuce teatralnej Obecny śmiech (2016) Wygrana2025 Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ aktora w filmie telewizyjnym lub miniserialuSprostowanie (2024) Nominacja Złoty Glob Najlepszy występ aktora w serialu limitowanym, serialu antologicznym lub filmie telewizyjnym Nominacja

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Amerykanie pochodzenia irlandzkiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia żydowskiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy dubbingowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy głosowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Laureaci nagrody Tony Kategoria:Laureaci Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Saint Louis Kategoria:Urodzeni w 1947