Grodczyn, Grodziec (niem. Ratschenberg) – 803 m n.p.m., najwyższy szczyt Wzgórz Lewińskich, będący kulminacją grzbietu o tej nazwie (nazwa Grodziec odnosi się do grzbietu, Grodczyn do jej najwyższego szczytu).
Grodziec ma charakter wydłużonego w kierunku północny zachód – południowy wschód grzbietu, wydzielonego ostro wciętymi dolinami Wyżnika od południa i bezimiennego potoku od północy. Od wschodu jego zbocza opadają łagodnie ku Obniżeniu Dusznickiemu.
Góra zbudowana jest głównie z łupków łyszczykowych i piaskowców z wkładkami wapieni. Te ostatnie były tu eksploatowane, o czym świadczą stare, zarośnięte kamieniołomy i ruiny wapienników.
Przez górę przebiega europejski dział wodny mórz Północnego i Bałtyckiego.
Północne i zachodnie stoki Grodźca trawersuje linia kolejowa z Kłodzka do Kudowy-Zdroju z przebijającym ramię góry, długim na 576 m, tunelem. Na szczycie Grodczyna znajduje się kilkunastometrowej wysokości stalowy maszt przekaźnika telewizyjnego.
Turystyka Grodczyn należy do Korony Sudetów Polskich. Jego grzbiet przecinają szlaki turystyczne: czerwony, z Dusznik-Zdroju do Kudowy-Zdroju (Główny Szlak Sudecki), zielony, z Lewina Kłodzkiego do Lisiej Przełęczy.
Bibliografia J. Potocki; Przewodnik turystyczny: "Góry Stołowe". Wyd.: PLAN. Jelenia Góra 2005 r. Praca zbiorowa; Mapa turystyczna; "Góry Stołow";Skala 1:30 000; Wyd. "PLAN"; J.Góra 2007 r.; Staffa M.); Słownik geografii turystycznej Sudetów; T. 13. Góry Stołowe; Wyd. PTTK "Kraj"; Warszawa-Kraków; .
Kategoria:Zielone Ludowe Kategoria:Wzgórza Lewińskie Kategoria:Korona Sudetów Polskich