Janusz Reykowski (ur. 29 listopada 1929 w Warszawie) – psycholog, profesor nauk humanistycznych, działacz społeczno-polityczny.
Życiorys Jest absolwentem V LO im. Ks. Józefa Poniatowskiego w Warszawie.
Od początku kariery naukowej był związany z Wydziałem Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1954 uzyskał tam tytuł magistra, w 1959 doktora, w 1965 habilitował się. W 1972 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1979 profesorem zwyczajnym. Pracował na Uniwersytecie Warszawskim do 1980, kiedy to utworzył Instytut Psychologii PAN.
Od 1965 do 1967 pracował jako konsultant w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej. Od 1967 do 1968 pełnił funkcję kierownika Ośrodka Badań Społecznych Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego. Od 1984 jest członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, a od 1991 członkiem Academia Europaea. Pracował także głównie jako konsultant w licznych zagranicznych instytucjach naukowych.
Od 1949 do rozwiązania w 1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od grudnia 1988 do stycznia 1990 członek Biura Politycznego KC PZPR. W 1989 z ramienia tej partii przewodniczył zespołowi ds. reform politycznych Okrągłego Stołu. W lipcu tego samego roku zaangażował się w działalność Ruchu 8 Lipca. Od 1989 do 1990 był przewodniczącym Komisji Analiz i Prognoz Społeczno-Politycznych KC PZPR.
Od 1982 był członkiem Rady Naukowej Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-LeninizmuPosiedzenie Rady Naukowej IPPML przy KC PZPR /w/ "Rzeczpospolita", nr 102, 13 maja 1982, s. 2.. W tym samym roku przynależał do Prezydium Tymczasowej Rady Krajowej PRONDziennik Polski, r. XXXVIII, nr 223 (11807), Kraków 20 grudnia 1982 roku, s.2.. Od 1983 do 1989 wchodził w skład rady krajowej PRON. We wrześniu 1986 został członkiem Komisji Partyjno-Rządowej ds. Przeglądu i Unowocześniania Struktur Organizacyjnych Gospodarki i Państwa (pracującej pod przewodnictwem sekretarza KC PZPR Mariana Woźniaka)Sprawna organizacja warunkiem postępu, "Rzeczpospolita", nr 224, 25 września 1986, s. 4.. W 1990 wycofał się z życia politycznego.
W 1996 był współzałożycielem Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Został też przewodniczącym Rady Programowej SWPS.
W 2004 został członkiem Konwentu Programowego Sojuszu Lewicy Demokratycznej.
Wybrane publikacje Eksperymentalna psychologia emocji, Warszawa, Książka i Wiedza, 1968. Motywacja, postawy prospołeczne a osobowość, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979. Development and Maintenance of Prosocial Behavior, Plenum Press NY 1984 (współautorzy: E.Staub, D.Bar-Tal, J.Karylowski). Social and Moral Values, Hillsdale, N.J.: Erlbaum. 1989. (współautorzy: N.Eisenberg, E.Staub). Postawy i wartości Polaków a zmiany systemowe, Warszawa, Wydawnictwo Instytutu Psychologii PAN, Warszawa 1993 Potoczne wyobrażenia o demokracji. Psychologiczne uwarunkowania i konsekwencje, Warszawa: Wyd. IP 1995 Intrinsic Motivation and Intrinsic Inhibition of Aggressive Behavior, [w:]: Feshbach S., Frączek A. (Eds.), Aggression and Behavior Change, NY Praeger Publishers 1979. Social Motivation, „Annual Review of Psychology”, 1982, 33, 123–154. Developmental patterns of prosocial motivation: A cross-national study. (with R.Silbereisen et al.), „Journal of Cross-Cultural Psychology” Vol. 20, 3, 1989. Collectivism, individualism and interpretation of social change: Limitations of a simple model, „Polish Psychological Bulletin”, 24, 2, 89–109. 1993. (współautor: Z. Smoleńska) Patriotism and collective system of meanings [in:] D. BarTal and E. Staub (Eds) Patriotism in a global age, Chicago: Nelson-Hall. (1997) Justice motive and altruistic helping – Rescuers of Jews in Nazi occupied Europe [w:] Ross, M. & Miller, D.T. (Eds): The justice motive in everyday life, New York: Cambridge University Press 2001.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal „Zasłużony dla Polskiej Psychologii” (2018)
Nagrody i wyróżnienia Nagroda III stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za wyróżniającą się pracę habilitacyjną (1967)KOMUNIKAT o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1967 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z 30 grudnia 1967 r. Nr A-13, poz. 88 [dostęp 2026-01-12]. Kowadło Kuźnicy (1989) Nevitt Sanford Award for International Society of Political Psychology (2000) Morton Deutsch Award for Social Justice (2008)
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 1093.
Linki zewnętrzne Biogram na stronie Instytutu Psychologii PAN
Kategoria:Absolwenci V Liceum Ogólnokształcącego im. Księcia Józefa Poniatowskiego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Academia Europaea Kategoria:Członkowie Biura Politycznego KC PZPR Kategoria:Członkowie korespondenci PAN Kategoria:Członkowie Rady Krajowej PRON Kategoria:Członkowie Rady Naukowej Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu Kategoria:Członkowie Tymczasowej Rady Krajowej PRON Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Ruchem 8 Lipca Kategoria:Nagrodzeni Kowadłem Kuźnicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Politycznej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Polscy psycholodzy Kategoria:Pracownicy Instytutu Psychologii PAN Kategoria:Pracownicy Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej Kategoria:Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona partyjno-rządowa) Kategoria:Urodzeni w 1929