Starodub () – miasto w Rosji, w obwodzie briańskim, siedziba administracyjna rejonu starodubskiego.
Siedziba powiatu starodubowskiego w województwie smoleńskim I Rzeczypospolitej. Miejsce obrad sejmików ziemskich powiatu starodubowskiegona czas okupacji rosyjskiej przeniesione w 1659 roku do Wierzbołowa, jako egzulanckie w 1667 roku przeniesione na stałe na zamek w WilnieWojciech Kriegseisen, Sejmiki Rzeczypospolitej szlacheckiej w XVII i XVIII wieku, Warszawa 1991, s. 33..
W 1865 w Starodubie urodziła się polska malarka i kolekcjonerka sztuki Alina Bondy-Glassowa.
Demografia 2010 – 19 010 2021 – 18 086
Historia mały|lewo|Hetman Jan Tarnowski podczas oblężenia Staroduba 1535, drzeworyt z Kroniki wszystkyego swyata Marcina Bielskiego Najstarsze znane zapiski o Starodubie pochodzą z XI wieku. W średniowieczu stolica . W XIV wieku podbity przez Wielkie Księstwo Litewskie. W 1408 wielki książę litewski Witold Kiejstutowicz nadał miasto Świdrygielle.
Pomiędzy 1503 a 1618 w granicach Moskwy oraz Rosji, kilkakrotnie najeżdżane przez wojska polsko-litewskie m.in. w latach 1515, 1534 i 1535. W czasie piątej wojny litewsko-moskiewskiej (starodubskiej) oblegany przez Jana Amora Tarnowskiego.
W 1616 pod Starodubem zmarł Aleksander Józef Lisowski, twórca i dowódca lisowczyków.
W 1618 Polacy pod wodzą Marcina Kazanowskiego odzyskali Starodub. Starodub został miastem powiatowym w Rzeczypospolitej. W 1632 okupowany przez Rosję. Wiosną 1664 roku wraz z armią stacjonował w mieście król Jan II Kazimierz Waza.
Od 1667 znalazł się w granicach Rosji, wcześniej zniszczony przez Tatarów krymskich w 1660 i wojska polskie w 1663. W granicach Rosji do 1764 przynależał administracyjnie do Hetmanatu. W 1677 ucierpiał w pożarze. Otrzymał prawa miejskie w 1780.
Przypisy
Linki zewnętrzne Archiwalna strona miasta
Kategoria:Miejsca obrad sejmików I Rzeczypospolitej Kategoria:Powiat starodubowski (I Rzeczpospolita) Kategoria:Miasta w obwodzie briańskim