prawo|250px Pelagial, wody pelagialne, strefa pelagialna, toń wodna (od gr. πέλαγος, pélagos – morze) – wody otwarte oceanów, mórz i wielkich jezior oddzielone od brzegów strefami litoralu i sublitoralu. Możemy wyobrażać sobie strefę pelagiczną jako cylinder lub kolumnę wody między powierzchnią wody morza a dnem.
Warunki w kolumnie wody zmieniają się wraz z głębokością: ciśnienie wzrasta, temperatura i dostęp światła maleje; zasolenie, tlen i mikroelementy (takie jak żelazo, magnez i wapń) się zmieniają. Analogicznie do stratyfikacji atmosfery, kolumna wody może być podzielona wertykalnie aż do pięciu różnych warstw (przedstawione na diagramie), gdzie liczba warstw zależy od głębokości wody.
Obejmuje naświetloną warstwę wody do 200 m od powierzchni (epipelagial) oraz coraz głębsze warstwy: mezopelagial, batypelagial i abisal (abisopelagial). Poniżej strefy abisalnej znajduje się strefa denna (bental) lub głębia rowów oceanicznych (hadal – poniżej 6000 m p.p.m.).
Pelagial zasiedlają różne zespoły planktonu i nektonu.
Zobacz też dno oceaniczne
Kategoria:Oceanografia Kategoria:Limnologia