Karl Bessart von Trier, Karol z Trewiru (ur. 1265 w Trewirze, zm. 10 lutego 1324 w Trewirze) – 16. wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1311–1324Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich Wydawnictwo Arenga Skarszewy, s.62..
Życiorys Pochodził z rodu patrycjuszy Trewiru. Był najstarszym synem Jakuba von Oerena, ławnika miejskiego. Dzięki wysokiemu statutowi społecznemu zdobył gruntowne wykształcenie, był poliglotą z dużymi zdolnościami dyplomatycznymi. Do zakonu krzyżackiego wstąpił wraz z braćmi: Jakubem i Ortolfem około 1288 roku. Szybko awansował. W 1291 roku był już komturem w Beauvoir (Yonne) w Szampanii. Reprezentował jako komtur krajowy Burgundii i Lotaryngii swoje komandorie na kapitułach generalnych zakonu.
Na wielkiego mistrza został wybrany w Malborku w połowie czerwca 1311. Był to punkt zwrotny w zakonie. Prusy z regionalnej części zakonu, po przeniesieniu stolicy zakonu z Wenecji do Malborka przez Siegfrieda von Feuchtwangen w 1309, stały się centralnym, autonomicznym krajem. Karol z Trewiru przeprowadził gruntowną reformę życia duchownego w zakonie, który w tym czasie bardzo zeświecczał. Z powodu notorycznych zatargów z arcybiskupem ryskim w czasie jego panowania zakon krzyżacki został ekskomunikowanyPaweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich Wydawnictwo Arenga Skarszewy, s.61.. W 1317 wybuchł bunt wysokich dostojników zakonu w Prusach i została zachwiana dyscyplina w hierarchii prowincji pruskiej. Spiskowcy, na których czele stali komtur Otto von Lauterberg i wielki szpitalnik Fryderyk von Wildenberg doprowadzili do zwołania nadzwyczajnej kapituły, która złożyła Karola z Trewiru z urzędu. Wielki mistrz uciekł jednak do Niemiec i schronił się w rodzinnym mieście. Rozłam zażegnał w 1318 papież Jan XXII, który potępił bunt komturów pruskich i nakazał zwołać nową kapitułę w Erfurcie. 12 marca 1318 Karola z Trewiru przywrócono do godności wielkiego mistrza. Nie powrócił on już jednak nigdy do Prus, a sprawy z tamtejszą gałęzią zakonu załatwiał przez pośredników.
W Prusach zastępował go jego powiernik i następca Werner von Orseln. Sam udał się do Awinionu, gdzie przez rok zajmował się dyplomacją na korzyść zakonu. Dekadę później pochwalił go kronikarz zakonny Peter von Dusburg: „Przebywał z wieloma braćmi przez rok w Kurii Rzymskiej i kierował wieloma trudnymi sprawami zakonu. Był tak miły i elokwentny, że nawet jego wrogowie lubili go słuchać.”.
Karol powrócił chory z Awinionu do Trewiru, gdzie 10 lutego 1324 zmarł i został pochowany w tamtejszej kaplicy zakonnej.
Przypisy
Kategoria:Komturowie baliwatu Francji Kategoria:Komturowie krajowi Alzacji-Burgundii Kategoria:Komturowie krajowi Lotaryngii Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego Kategoria:Ludzie związani z Malborkiem Kategoria:Urodzeni w 1265 Kategoria:Zmarli w 1324