thumb|Oflag (maj 1940) - ppłk Ignacy Szpunar siedzi w środku. Na lewo siedzi kpt. Józef Koziński, a na prawo mjr Emil Zawisza. thumb|Cmentarz w Gdyni-Redłowie, nagrobek pułkownika Ignacego Szpunara.

Ignacy Stanisław Szpunar (ur. 28 stycznia 1891 w Albigowej, zm. 8 marca 1947 w Jeleniej Górze) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Wojciecha. W latach 1911–1913 członek Związku Strzeleckiego. W 1913 złożył maturę w c. k. Gimnazjum Nr II w Rzeszowie. W czasie I wojny światowej walczył jako porucznik w c. k. pułku piechoty nr 90. Stworzył tajną organizację wojskową, w wyniku której c. k. pułk piechoty nr 90, pod koniec września 1918 roku znajdujący się w Odessie ogłosił się pułkiem polskim. Na początku listopada tegoż roku wrócił do Jarosławia.

Od 1 listopada 1918 roku w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za męstwo wykazane w walkach z bolszewikami odznaczony został Krzyżem Walecznych. Służył we włocławskim 14 pułku piechoty, z którego w dniu 26 kwietnia 1928 r. został przeniesiony na stanowisko dowódcy III batalionu 33 pułku piechoty w Łomży. W październiku 1932 został przesunięty ze stanowiska obwodowego komendanta PW na stanowisko kwatermistrza pułku. Od 1 maja 1937 dowódca 2 Morskiego batalionu strzelców w Gdyni (przemianowanego w późniejszym okresie na 2 Morski pułk strzelców). Batalion organizował w wyjątkowo trudnych warunkach, szczególnie kwaterunkowych.

W kampanii wrześniowej od samego początku 2 Morski pułk strzelców pod jego dowództwem podlegał dowództwu Lądowej Obrony Wybrzeża, zatrzymał wojska niemieckie atakujące od strony Sopotu. Po kilkudniowych walkach w gdyńskich lasach i okolicznych miejscowościach, na rozkaz płk. Dąbka wycofał się z żołnierzami na Kępę Oksywską. Tam jego pułk prowadził walki aż do kapitulacji do 19 września 1939 roku.

Następnie przebywał w niewoli - w oflagu VII A Murnau. Zmarł 8 marca 1947 roku w Jeleniej Górze, a zgodnie z jego wolą pochowano go na wojskowym Cmentarzu Obrońców Wybrzeża w Gdyni Redłowie, tam gdzie spoczywają żołnierze, jego podwładni z 2. mps.

Awanse major – 18 lutego 1928 r. ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 r. i 10 lokatą w korpusie oficerów piechoty podpułkownik – 19 marca 1937 r.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (pośmiertnie, 11 czerwca 1947) „za udział w bohaterskiej obronie Wybrzeża w 1939 r.” nr 12008 Krzyż Walecznych (1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 78) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”.

Upamiętnienie 24 września 2019 roku w Albigowej, skąd pochodził, odsłonięto mural ppłk. Ignacego Szpunara. Z dniem 13 czerwca 2018 roku Regionalne Centrum Informatyki Gdynia otrzymało imię ppłk. Ignacego Stanisława Szpunara.

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 49, 181. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 31, 563.

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy batalionów 33 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Kwatermistrzowie 33 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Ludzie urodzeni w Albigowej Kategoria:Obrońcy Kępy Oksywskiej (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Obrońców Wybrzeża w Gdyni Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1947