mały|280x280px
Bezwładność, inercja – właściwość wszystkich ciał materialnych o masie spoczynkowej większej od zera, polegająca na tym, że w inercjalnym układzie odniesienia, jeśli na ciało nie działa siła lub działające siły równoważą się, to porusza się ono ruchem jednostajnym lub pozostaje w spoczynku. Zmiana prędkości ciała wymaga działania siły. Bezwładność ciał postulowana jest przez zasadę bezwładności. Miarą bezwładności ciała jest jego masa, natomiast jej odpowiednikiem w ruchu obrotowym – moment bezwładności.
Mierzalną wielkością związaną z bezwładnością ciał jest ich masa. Dokładna równość tzw. masy bezwładnej (obecnej we wzorze F = m·a) i masy ważkiej (wchodzącej w prawo grawitacji Newtona) została potwierdzona w doświadczeniach Loránda Eötvösa z niespotykaną wcześniej dokładnością. Sugeruje ona istnienie związku pomiędzy oddziaływaniami grawitacyjnymi a bezwładnością, nie został on jednak dotychczas wyjaśniony. Jest on jednak ważnym elementem konstrukcji ogólnej teorii względności Einsteina.
Istnienie bezwładności, podobnie jak całą mechanikę klasyczną, można wyprowadzić z zasady najmniejszego działania. Nieznane są ani źródła jej pochodzenia ani mechanizmy jej powstawania, większość fizyków przyjmuje bezwładność jako cechę materii. W ramach fizyki podejmowano próby wyjaśniania bezwładności postulując istnienie mechanizmów oddziaływania np. z resztą wszechświata. Autorem takiej koncepcji bezwładności był Ernst Mach. Próby wyjaśnienia natury bezwładności podejmował również m.in. Albert Einstein, Dennis William Sciama, Bernard Haisch, Mike McCulloch (teoria MiHsC)Inertia from an asymmetric Casimir effect, M.E. McCulloch, luty 2013.
Zobacz też siła bezwładności
Przypisy
Kategoria:Dynamika