Antygoryt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów. Należy do minerałów pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa wywodzi się od Antigoro (nazwa doliny we włoskim Piemoncie) – miejsca pozyskiwania czystego antygorytu. Znane w gemmologii odmiany: bowenit i williamsyt.
Właściwości Jest kruchy, ale pojedyncze płytki bywają giętkie i sprężyste. Tworzy kryształy płytkowe, tabliczkowe i łuskowe. Występuje w skupieniach ziarnistych, płytkowych. Przeważnie zawiera żelazo (wpływa na intensywność zabarwienia), rzadziej glin, chrom, nikiel, mangan.
Występowanie Minerał wtórny, zwykle występujący jako główny składnik zbitych serpentynitów; powstaje z przeobrażenia oliwinu w ultrabazytach, gabrach, zasadowych skałach wylewnych. Towarzyszą mu najczęściej magnetyt, magnezyt, kalcyt, dolomit, piroaurit, chondrodyt, chromit, klinochlor, forsteryt oraz fajalit.
Miejsca występowania: Włochy – Antigorio, Piemont, Pakistan – przezroczysty, dobrej jakości, żółtozielony, Nowa Zelandia – piękny ciemnoniebieskawozielony – bowenit, USA – jabłkowozielony bowenit Delaware River, Rhode Island; williamsyt – Rock Springs, Maryland, Chiny, RPA, Afganistan, Kanada, Wenezuela, Australia, Wielka Brytania, Austria, Szwajcaria, Norwegia, Finlandia, Niemcy,
W Polsce – jako składnik serpentynitów w okolicach; Ząbkowic Śląskich, Szklar, Kowar.
Zastosowanie W jubilerstwie ograniczone; okazy fasetowane (williamsyt) należą do wyjątkowych rzadkości; jako surowiec dekoracyjny i rzeźbiarski (bowenit) ma znaczenie naukowe, jako wskaźnik charakteru i warunków przeobrażeń
wartościowy materiał zdobniczy, dekoracyjny i rzeźbiarski używany jako imitacja jadeitu
Przypisy
Bibliografia M. Sobczak Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych
Linki zewnętrzne
Kategoria:Krzemiany warstwowe