Polonizm – element językowy zapożyczony z języka polskiego, funkcjonujący w innym języku. Dużą liczbę polonizmów zaczerpnęły języki niemiecki i rosyjski. W języku słowackim polonizmy często mają charakter regionalny lub dialektalny.
Przykłady polonizmów W języku angielskim Czech – od polskiego zapisu słowa Czech horde – od polskiego słowa horda, które pochodzi od tureckiego ordu
W języku niemieckim Dalli! (częściej używany podwójnie Dalli, dalli!) – od polskiego dalej, oznacza pospiesz się Grenze; norw. grense; szwed. gränsen; duń. grænsen; nider. i afr. grens – od polskiej granicy Gurke – od polskiego ogórka Kumt – od polskiego chomąta Peitzker – od polskiego piskorza Quark – od polskiego twarogu Säbel – za pośrednictwem polskiej szabli (wyraz do języka polskiego wcześniej zapożyczony z węgierskiego szablya) Zeisig – od polskiego czyżyka Konik – od polskiego konik polski Stieglitz – od polskiego szczygieł
W innych językach ros. быдло – od polskiego bydło ros. вензель – od polskiego węzeł ros. Венгрия – od polskiego Węgry (oddanie polskiej nosówki przez 'en') ukr. хлопець – od polskiego chłopiec w języku czeskim: około 850 nowych wyrazów wprowadzonych w XIX wieku przez Josefa Jungmanna, zaczerpniętych z języka polskiego w wielu językach ogonek w wielu językach rendzina – od polskiego rędzina (nazwa gleby) w wielu językach mazurka – od polskiego mazurek (taniec wiejski i taniec stylizowany) lunfardo (hiszp. dialekt Buenos Aires) papirusa, papirosa, papusa – piękna, atrakcyjna kobieta esp. ŝelko – od polskiego szelki esp. ĉu – od polskiego czy
Przypisy
Bibliografia Duden
Linki zewnętrzne
Kategoria:Język polski Kategoria:Zapożyczenia z języków indoeuropejskich