Frederick Soddy (ur. 2 września 1877 w Eastbourne, zm. 22 września 1956 w Brighton) – brytyjski chemik, profesor na Uniwersytecie Oksfordzkim (1919–1956), laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w roku 1921 za wkład do chemii związków radioaktywnych oraz badania pochodzenia i charakteru izotopów.
Prowadził prace badawcze w dziedzinie promieniotwórczości. W roku 1903 stwierdził, wraz z Williamem Ramsayem, tożsamość cząstek α i jąder atomów helu. W tym samym roku, we współpracy z Ernestem Rutherfordem, stworzył teorię rozpadu radioaktywnego oraz przeprowadził analizę promieniowania radu, radonu i toru.
Wprowadził pojęcie izotopów (1910). W roku 1913 sformułował – niezależnie od Kazimierza Fajansa – prawo przesunięć, które do dziś jest często nazywane „regułą Soddy’ego i Fajansa”. Przewidział istnienie izotopów pierwiastków promieniotwórczych.
Bibliografia , Biographical, Nobel Lecture, December 12, 1922, The Origins of the Conception of Isotopes
Kategoria:Brytyjscy chemicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Eastbourne Kategoria:Nobliści – chemia Kategoria:Odkrywcy pierwiastków chemicznych Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Zmarli w 1956