Bitwa pod Arkadiopolis (współcześnie Lüleburgaz w Turcji) – starcie zbrojne, które miało miejsce w 970 roku pomiędzy armią Cesarstwa Bizantyjskiego a Rusinami, zakończona zwycięstwem wojsk cesarstwa.
Sytuacja przed bitwą Zaraz po swojej koronacji cesarz Jan I Tzimiskes skłaniał się ku sprawom wschodniej części państwa. W związku z tym rozpoczął negocjacje pokojowe z Ottonem I i Światosławem. O ile ten pierwszy zgodził się na warunki cesarza, to Światosław zażądał wysokiego okupu i europejskiej części cesarstwa. Jan I rozpoczął przygotowania do wojny, wysłał siły liczące 12 000 żołnierzy pod granicę Tracji zagrożonej przez Bułgarów i Rusinów pod wodzą Światosława. Na czele armii bizantyńskiej stanęli stratopedarch Piotr i szwagier cesarza Bardas SklerosTreadgold, s. 508.
Bitwa pod Arkadiopolis Latem 970 roku wojska Światosława przekroczyły granicę. Pod muramiThe Oxford Dictionary of Byzantium, s. 173 Arkadiopolis, ważnej twierdzy granicznej, siły bizantyjskie zadały klęskę atakującym ich przeważającym liczebnie wojskom Rusi i zmusiły je do odwrotu.
Konsekwencje bitwy Bitwa nie okazała się decydująca, dopiero w 971 roku cesarz Jan I Tzimiskes ostatecznie rozgromił Rusinów i przejął władzę nad BułgariąOstrogorski, s. 247.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy Bizancjum Kategoria:Bitwy w X wieku Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Bułgarii Bitwa pod Arkadiopolis