Teodor Duczyński (ur. 1797, zm. 18 stycznia 1832 w Łodzi) – burmistrz Łodzi w latach 1830–1831.
od 1 czerwca 1830 do 30 czerwca 1831 roku sprawował urząd ławnika czynnego osady Łódka. ponownie od 1 grudnia 1831 do śmierci. w 1831 został mianowany przez rząd powstańczy burmistrzem (zastępując podejrzanego o sprzyjanie Rosjanom Karola Tangermanna). 9 września 1831 roku opuścił Łódź przed wkroczeniem do miasta wojsk rosyjskich.
Uciekając, zabrał szereg ważnych dokumentów (z których pięć zagubił), m.in.: z 1496 roku przywilej króla Olbrachta. z 1526 roku dokument o granicy między dobrami szlacheckimi Radogoszcz, Bałuty i Czernie. z 1561 roku przywilej biskupa kujawskiego.
Życiorys Syn Dymitra Duczyńskiego - kupca z Łęczycy a później Sekretarza Królewskiego oraz Maryanny z domu Mutow. Ożeniony w 1828 roku w miejscowości Ozorków z Nepomuceną Rozalią z Dufrów z którą w 1829 doczekał się pierwszej córki, Julianny Konstancji Duczyńskiej a później w 1831 roku kolejnej córki, Marianny Magdaleny Duczyńskiej.
Przed sprawowaniem urzędu ławnika pracował jako sekretarz policji miejscowej w Ozorkowie.
Przypisy
Kategoria:Burmistrzowie miast Królestwa Kongresowego Kategoria:Ludzie związani z Łodzią (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Zmarli w 1832 Kategoria:Polscy powstańcy