Elliott Gould, właśc. Elliott Goldstein (ur. 29 sierpnia 1938 w Brooklynie) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

W latach sześćdziesiątych zaczął występować w filmach hollywoodzkich. Oprócz występów w komedii Bob & Carol i Ted & Alice (1969), za którą otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego. Jest najlepiej znany z ról w filmach Roberta Altmana – MASH (1970), Długie pożegnanie (1973) i Kalifornijski poker (1974), a także trylogii: Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra (2001), Ocean’s Twelve: Dogrywka (2004) i Ocean’s Thirteen (2007) jako Reuben Tishkoff. Grywał też na szklanym ekranie, m.in. w sitcomie NBC Przyjaciele (1994−2003) jako Jack Geller, ojciec Rossa (David Schwimmer) i Moniki Geller (Courteney Cox), serialu kryminalnym Showtime Ray Donovan (2013–2015) jako Ezra Goldman i serialu CBS Doubt: W kręgu podejrzeń (2017) jako Isaiah Roth, szef kancelarii prawniczej.

Życiorys Wczesne lata Urodził się w nowojorskim Brooklynie w rodzinie żydowskiej jako syn Lucille (z domu Raver), która sprzedawała sztuczne kwiaty do salonów piękności, i Bernarda Goldsteina, który pracował w branży odzieżowej jako obrotnik wyrobami włókienniczymi. Jego dziadkowie byli imigrantami z Ukrainy, Polski i Rosji. Uczył się w Charles Lowe’s School of Theatrical Arts na Broadwayu i ukończył Professional Children’s School na Manhattanie.

Kariera Jako dziecko występował w szpitalach, świątyniach, a czasami w telewizji, był również modelem dziecięcym. W okresie lata występował w ośrodkach górskich Catskill. Kiedy miał 18 lat, trafił na Broadway do chóru w widowiskach: Rumple (1957) i Say, Darling (1958-59). W wieku 21 lat uzależnił się od hazardu, przez który popadł w długi i dorabiał, sprzedając preperaty do czyszczenia dywanów i zabawki w domu towarowym „Gimbel’s” oraz pracując jako windziarz w hotelu Park Royal. Do pracy aktorskiej powrócił w 1960 rolą w Słodkiej Irmie (Irma La Douce, 1960-61) Billy’ego Wildera i I.A.L. Diamonda, po czym wygrał przesłuchania do głównej roli w musicalu I Can Get It for You Wholesale (1962), który zebrał dobre recenzje. Następnie otrzymał główną rolę w spektaklu Na przepustce wystawianym w Teatrze Księcia Walii w Londynie; spektakl ze względu na słabą frekwencję został zdjęty z afisza zaledwie miesiąc po premierze, po ponad 50 przedstawieniach. W tym czasie ponownie popadł w długi.

W 1964 premierę miał film telewizyjny Once Upon the Mattress, w którym za swoją drugoplanową rolę zdobył przychylne recenzje prasy. W tym samym roku odbył letnią trasę z musicalem The Fantasticks. Szybko trafił też na kinowy ekran w komedii Williama Dieterle Wyznanie (Quick, Let's Get Married/The Confession, 1964)James Monaco. The Encyclopedia of Film. Perigee Books, 1991 oraz komedii muzycznej Williama Friedkina Noc, w którą zamordowano Minsky’ego (The Night They Raided Minsky’s, 1968) z Britt Ekland i Jasonem Robardsem.

Stał się gwiazdą w 1969, gdy zagrał nominowaną do Oscara rolę Teda Hendersona w komediodramacie Bob i Carol oraz Ted i Alice (Bob & Carol & Ted & Alice). Po zagraniu postaci Traperera Johna w klasycznym filmie satyrycznym Roberta Altmana MASH (1970) doszedł do wielkiej ligi aktorów hollywoodzkich. Wyluzowany, niekonwencjonalny i wrażliwy Gould był bardzo popularny wśród młodych, którzy zdecydowanie identyfikowali się z często zagubionymi i neurotycznymi postaciami, które grał.

Następne filmy, zwłaszcza komediodramat Richarda Rusha Uciekający punkt (Getting Straight, 1970) i czarna komedia Alana Arkina Sposób na Alfreda (Little Murders, 1971), wzmocniły jego pozycję w świecie filmu. Jako Philip Marlowe w filmie kryminalnym neo-noir Długie pożegnanie (Long Goodbye, 1973) dowiódł, że ma talent aktorski.

W kolejnych dziesięcioleciach osiągnął idealny poziom sławy i aktywności, pojawiając się w ogromnej liczbie filmów. takich jak: Kalifornijski poker (California Split, 1974), Koziorożec 1 (Capricorn One, 1978), Bugsy (1991), Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra (2001) i kolejnych dwóch częściach.

Życie prywatne W 1962 podczas prac nad musicalem I Can Get It for You Wholesale poznał aktorkę i piosenkarkę Barbrę Streisand, którą poślubił 21 marca 1963 i z którą ma syna Jasona Emanuela (ur. 29 grudnia 1966 w Nowym Jorku). 9 lipca 1971 doszło do rozwodu. Był dwukrotnie żonaty z Jennifer Bogart (od 8 grudnia 1974 do 1976 i od 9 czerwca 1978 do 1979), z którą ma dwoje dzieci.

Filmografia Rok Tytuł Rola Reżyser1970MASHkpt. „Trapper” John Francis Xavier McIntyreRobert Altman1973 Długie pożegnanie (The Long Goodbye)Philip Marlowe1974Kalifornijski poker (California Split)Charlie Waters1975Nashvillew roli samego siebie1976Harry i Walter jadą do Nowego Jorku (Harry and Walter Go to New York)Walter HillMark Rydell1977O jeden most za daleko (A Bridge Too Far)pułkownik Robert StoutRichard Attenborough1978Koziorożec 1 (Capricorn One)Robert CaulfieldPeter HyamsMilczący wspólnik (The Silent Partner)Miles CullenDaryl Duke1979Ucieczka na Atenę (Escape to Athena)Charlie DaneGeorge Pan CosmatosWielka wyprawa muppetów (The Muppet Movie)gospodarz konkursu pięknościJames Frawley1984Muppety na Manhattanie (The Muppets Take Manhattan)policjantFrank Oz1991BugsyHarry GreenbergBarry Levinson1992Gracz (The Player)w roli samego siebieRobert Altman1994Naga broń 33⅓: Ostateczna zniewagaw roli samego siebiePeter SegalSzklana tarcza (The Glass Shield)GreenspanCharles BurnettNiebezpieczeństwo (The Dangerous)LevineMaria Dante, Rod Hewitt1998Więzień nienawiści (American History X)MurrayTony KayeMocne uderzenie (The Big Hit)Morton ShulmanKirk Wong2000Dar z nieba (Picking Up the Pieces)ojciec LaCageAlfonso Arau2001Ocean’s Eleven: Ryzykowna graReuben TishkoffSteven Soderbergh2002Narzeczona dla kota (Neko no ongaeshi)Toto (głos)Hiroyuki Morita2004Ocean’s Twelve: DogrywkaReuben TishkoffSteven Soderbergh2007Ocean’s ThirteenOcalenie Sary Cain (Saving Sarah Cain)Bill AlexanderMichael Landon Jr.2008Tajemniczy rozmówca (The Caller)Frank TurlotteRichard Ledes2011Epidemia strachu (Contagion)doktor Ian SussmanSteven Soderbergh2012Ruby Sparksdr RosenthalJonathan Dayton, Valerie Faris2014Przeznaczenie (The Michaels, TV) Max BarnworthBradford May

Seriale TV 1975–80: Saturday Night Live 1989: Napisała: Morderstwo (Murder, She Wrote) jako porucznik J.T. Hanna 1993: Prawnicy z Miasta Aniołów (L.A. Law) jako Ed Morrison 1994: Nowe przygody Supermana jako Vincent Winninger 1994–2003: Przyjaciele jako Jack Geller 1995: Cybill w roli samego siebie 1997: Lśnienie (miniserial) jako Stuart Ullman 1997: Hej Arnold! jako Rabbi Goldberg (głos) 2003: Las Vegas jako profesor 2003–2007: Kim Kolwiek jako pan Don Stoppable 2005: Poirot jako Rufus Van Aldin 2007: Amerykański tata jako Russell Rothberg (głos) 2009: Jej Szerokość Afrodyta jako Larry Baxter 2010: The Life & Times of Tim jako dr Fishman 2011: The Cape jako Samuel 2012: Prawo i porządek: sekcja specjalna jako Walter Thompkins 2013–2016: Ray Donovan jako Ezra Goldman 2014–2015: Mulaney jako Oscar 2015: Hawaii Five-0 jako Leo Hirsch 2017: Doubt: W kręgu podejrzeń jako Isaiah Roth 2022–2026: Prawnik z lincolna jako David „Legal” Siegel

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy głosowi Kategoria:Amerykanie pochodzenia żydowskiego Kategoria:Hazardziści Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1938„”