Wolfgang Loitzl (ur. 13 stycznia 1980 w Bad Ischl) – austriacki skoczek narciarski, indywidualny złoty medalista mistrzostw świata z 2009, drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010, siedmiokrotny (w tym sześciokrotnie złoty) medalista mistrzostw świata, złoty i brązowy medalista mistrzostw świata w lotach, zwycięzca 57. Turnieju Czterech Skoczni.
Przebieg kariery W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w 1997 w Bischofshofen, a pierwsze punkty zdobył w tym samym roku podczas zawodów w Predazzo. W sezonie 2000/2001 trzykrotnie zajął miejsca na podium zawodów Pucharu Świata. W Park City oraz Sapporo był drugi, natomiast w Falun zajął trzecie miejsce. W 2001 w Lahti wywalczył mistrzostwo świata w konkursie drużynowym na skoczni K-90. Sezon 2000/2001 ukończył na 7. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (najwyższym spośród skoczków austriackich). W 2000 zwyciężył w Turnieju Schwarzwaldzkim.
W kilku kolejnych sezonach skakał słabiej, wypadając nawet na pewien czas (sezon 2002/2003) z kadry. Do formy powrócił w sezonie 2004/2005, gdy na mistrzostwach świata w Oberstdorfie zajął 6. miejsce na skoczni K-90 i 7. miejsce na skoczni K-120, a także dwukrotnie 1. miejsce w drużynie. Podczas Letniego Grand Prix w Hinterzarten wygrał konkurs indywidualny, a razem z drużyną zajął 3. miejsce i ostatecznie uplasował się w klasyfikacji końcowej LGP na 2. miejscu. Ten sam wynik uzyskał w kolejnym sezonie LGP.
W 2007 zajął 12. miejsce na mistrzostwach świata w Sapporo na skoczni K-120 oraz zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Cały sezon zakończył na 13. pozycji w klasyfikacji Pucharu Świata. W sezonie 2007/2008 po raz pierwszy od ponad sześciu lat stanął na podium zawodów pucharowych – zajął 3. miejsce w Trondheim. Później powtórzył ten wynik w Predazzo. Sezon skończył na 10. miejscu w łącznej punktacji.
W sezonie 2008/2009 zwyciężył w klasyfikacji generalnej 57. Turnieju Czterech Skoczni, wygrywając 3 z 4 konkursów i zajmując jedno 2. miejsce. Zgromadził 1123,7 punktów. W tym samym sezonie na skoczni Ještěd w Libercu zdobył tytuł mistrza świata na normalnej skoczni, wyprzedzając o 7 punktów drugiego w konkursie Gregora Schlierenzauera. Kolejne złoto zdobył w konkursie drużynowym. Łącznie w całym sezonie czterokrotnie triumfował w zawodach Pucharu Świata (oprócz 3 zwycięstw podczas Turnieju Czterech Skoczni wygrał w Zakopanem) i w klasyfikacji końcowej tych rozgrywek zajął najwyższe w karierze, 3. miejsce.
W sezonie 2009/2010 był dwukrotnie na podium konkursów PŚ (3. lokata na inaugurację sezonu w Ruce oraz 2. pozycja w Garmisch-Partenkirchen). Na zimowych igrzyskach w Vancouver zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. W konkursach indywidualnych zajął 11. miejsce na skoczni normalnej oraz 10. na dużej. Sezon w Pucharze Świata ukończył na 6. pozycji. 20 marca 2010 w Planicy skoczył 213,5 m, co jest jego rekordem życiowym.
W sezonie 2010/2011 zajął jedno miejsce na podium PŚ (3. miejsce w Engelbergu), miał też jednak kilka zupełnie nieudanych występów, m.in. w Klingenthal, gdzie po raz pierwszy od trzech sezonów nie zakwalifikował się do finałowej „30”. Podczas mistrzostw świata w Oslo bronił tytułu na skoczni normalnej, jednak zajął dopiero 37. miejsce. W rezultacie nie został powołany na konkurs na dużej skoczni oraz konkursy drużynowe, które Austriacy ponownie wygrali. Na koniec sezonu w Pucharze Świata zajął w ostatnim konkursie w Planicy 8. lokatę. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 13. miejscu.
Podczas mistrzostw świata w 2013 zajął indywidualnie 4. miejsce na skoczni dużej. W konkursie drużynowym zdobył siódmy w karierze złoty medal MŚ.
10 stycznia 2015 ogłosił zakończenie sportowej kariery.
Austriak w trakcie swojej kariery był uznawany za świetnego stylistę, który często dostawał wysokie noty.
Zajął się prowadzeniem gospodarstwa rolnego pod Bad Mitterndorf.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2010 Vancouver/Whistler–11. miejsce (K-95), 10. miejsce (K-125)
Drużynowo 2002 Salt Lake City/Park City–4. miejsceSkład zespołu: Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl, Wolfgang Loitzl i Martin Höllwarth2010 Vancouver/Whistler–złoty medalSkład zespołu: Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer
Starty W. Loitzla na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Data Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca4.18 lutego 2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120–druż.123,0 m122,5 m926,8 pkt (239,9 pkt)47,3 pktNiemcy11.13 lutego 2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-95HS-106indywid.100,0 m102,5 m255,0 pkt21,5 pktSimon Ammann10.20 lutego 2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140indywid.129,5 m121,5 m230,3 pkt53,3 pktSimon Ammann1.15px22 lutego 2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140druż.138,0 m138,5 m1107,9 pkt (282,2 pkt)–
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2001 Lahti–14. miejsce (K-116), 13. miejsce (K-90)2005 Oberstdorf–6. miejsce (K-90), 7. miejsce (K-120)2007 Sapporo–12. miejsce (K-90)2009 Liberec–złoty medal (K-90), 6. miejsce (K-120)2011 Oslo–37. miejsce (K-95)2013 Val di Fiemme/Predazzo–17. miejsce (K-95), 4. miejsce (K-120)
Drużynowo 2001 Lahti–brązowy medal (K-116)Skład zespołu: Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth i Stefan Horngacher, złoty medal (K-90)2005 Oberstdorf–złoty medal (K-90)Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Thomas Morgenstern i Martin Höllwarth, złoty medal (K-120)2007 Sapporo–złoty medal2009 Liberec–złoty medalSkład zespołu: Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer2013 Val di Fiemme/Predazzo–złoty medal (K-120)Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Manuel Fettner, Thomas Morgenstern, Gregor Schlierenzauer
Starty W. Loitzla na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca14.19 lutego2001 LahtiSalpausselkäK-116–indywid.110,0 m113,5 m213,2 pkt63,1 pktMartin Schmitt13.23 lutego2001 LahtiSalpausselkäK-90–indywid.85,0 m86,0 m209,0 pkt37,0 pktAdam Małysz3.24 lutego2001 LahtiSalpausselkäK-116–druż.116,5 m127,0 m880,2 pkt (253,2 pkt)59,6 pktNiemcy1.25 lutego2001 LahtiSalpausselkäK-90–druż.92,5 m94,0 m953,5 pkt (245,0 pkt)–6.19 lutego2005 OberstdorfSchattenbergschanzeK-90HS-100indywid.93,0 m94,5 m246,0 pkt10,0 pktRok Benkovič1.20 lutego2005 OberstdorfSchattenbergschanzeK-90HS-100druż.97,5 m93,0 m970,5 pkt (256,0 pkt)–7.25 lutego2005 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.135,5 m136,0 m291,7 pkt21,5 pktJanne Ahonen1.26 lutego2005 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137druż.131,0 m132,0 m1137,3 pkt (273,4 pkt)–1.25 lutego2007 SapporoŌkurayamaK-120HS-134druż.125,0 m133,5 m1000,2 pkt (262,8 pkt)–12.3 marca2007 SapporoMiyanomoriK-90HS-98indywid.92,5 m91,5 m238,0 pkt39,0 pktAdam Małysz1.21 lutego2009 LiberecJeštědK-90HS-100indywid.103,5 m99,0 m282,0 pkt–6.27 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134indywid.128,5 m–132,3 pkt9,0 pktAndreas Küttel1.28 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134druż.131,0 m136,0 m1034,3 pkt (285,1 pkt)–37.26 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106indywid.86,5 m–93,2 pkt176,0 pktThomas Morgenstern17.23 lutego2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-95HS-106indywid.93,5 m97,5 m228,3 pkt24,3 pktAnders Bardal4.28 lutego2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-120HS-134indywid.128,5 m132,5 m284,9 pkt10,9 pktKamil Stoch1.2 marca2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-120HS-134druż.Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Manuel Fettner, Thomas Morgenstern, Gregor Schlierenzauer130,5 m128,0 m1135,9 pkt (296,9 pkt)–
Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2000 Vikersund–17. miejsce2004 Planica–15. miejsce2010 Planica–6. miejsce
Drużynowo 2004 Planica–brązowy medalSkład zespołu: Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl i Thomas Morgenstern 2010 Planica–złoty medal
Starty W. Loitzla na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca17.12-14 lutego2000 VikersundVikersundbakkenK-185–indywid.135,0 m143,5 m167,5 m–Seria konkursowa została odwołana.393,7 pkt143,1 pktSven Hannawald15.20-21 lutego2004 PlanicaVelikankaK-185–indywid.180,5 m203,5 m186,0 m182,5 m713,0 pkt119,1 pktRoar Ljøkelsøy3.22 lutego2004 PlanicaVelikankaK-185–druż.210,5 m202,0 m1620,8 pkt (406,0 pkt)91,0 pktNorwegia6.19-20 marca2010 PlanicaLetalnicaK-185HS-215indywid.207,0 m211,5 m213,5 m200,0 m865,3 pkt70,5 pktSimon Ammann1.21 marca2010 PlanicaLetalnicaK-185HS-215druż.183,5 m206,0 m1641,4 pkt (398,2 pkt)–
Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 1997 Canmore – 9. miejsce 1998 St. Moritz – złoty medal Drużynowo 1997 Canmore – brązowy medalSkład zespołu: Thomas Hörl, Falko Krismayr, Karl-Heinz Dorner i Wolfgang Loitzl 1998 St. Moritz – 6. miejsce
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce1997/199831.1998/199912.1999/200022.2000/20017.2001/200229.2002/200360.2003/200428.2004/200518.2005/200629.2006/200713.2007/200810.2008/20093.2009/20106.2010/201113.2011/201230.2012/201312.2013/201429.2014/201572.
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy1.1 stycznia2009 Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-125HS-140134,5 m136,5 m276,3 pkt* TCS 2008/20092.4 stycznia2009 InnsbruckBergiselK-120HS-130126,5 m128,5 m261,0 pkt* TCS 2008/20093.6 stycznia2009 Bischofshofenim. Paula AusserleitneraK-125HS-140142,5 m141,5 m301,2 pkt* TCS 2008/20094.16 stycznia2009 ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134129,5 m132,0 m272,7 pkt–
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca1.20 stycznia2001 Park CityUtah Olympic ParkK-120–121,0 m124,0 m239,5 pkt2.36,9 pktAdam Małysz2.27 stycznia2001 SapporoŌkurayamaK-120–123,5 m129,0 m256,5 pkt2.25,8 pktAdam Małysz3.7 marca2001 FalunLugnetK-115–107,5 m118,0 m221,9 pkt3.37,9 pktAdam Małysz4.9 grudnia2007 TrondheimGranåsenK-120HS-131123,5 m126,5 m248,0 pkt3.21,6 pktThomas Morgenstern5.12 stycznia2008 PredazzoTrampolino Dal BenK-120HS-134129,0 m–132,7 pkt3.1,2 pktTom Hilde6.29 listopada2008 RukaRukatunturiK-120HS-142124,5 m130,0 m256,1 pkt2.4,4 pktSimon Ammann7.20 grudnia2008 EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137134,0 m137,5 m273,2 pkt2.2,2 pktSimon Ammann8.21 grudnia2008 EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137132,5 m133,0 m262,4 pkt2.1,7 pktGregor Schlierenzauer9.29 grudnia2008 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137135,0 m134,0 m285,2 pkt2.1,2 pktSimon Ammann10.1 stycznia2009 Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-125HS-140134,5 m136,5 m276,3 pkt1.–11.4 stycznia2009 InnsbruckBergiselK-120HS-130126,5 m128,5 m261,0 pkt1.–12.6 stycznia2009 Bischofshofenim. Paula AusserleitneraK-125HS-140142,5 m141,5 m301,2 pkt1.–13.16 stycznia2009 ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134129,5 m132,0 m272,7 pkt1.–14.17 stycznia2009 ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134130,0 m136,5 m280,7 pkt2.5,0 pktGregor Schlierenzauer15.24 stycznia2009 WhistlerK-125HS-140136,5 m135,5 m274,1 pkt2.15,1 pktGregor Schlierenzauer16.31 stycznia2009 SapporoŌkurayamaK-120HS-134112,0 m119,5 m211,2 pkt3.42,1 pktGregor Schlierenzauer17.11 lutego2009 KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140134,0 m130,5 m257,1 pkt3.4,1 pktGregor Schlierenzauer18.28 listopada2009 RukaRukatunturiK-120HS-142136,5 m136,5 m290,4 pkt3.9,4 pktBjørn Einar Romøren19.1 stycznia2010 Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-125HS-140135,0 m135,0 m272,5 pkt2.5,2 pktGregor Schlierenzauer20.17 grudnia2010 EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137136,0 m–128,6 pkt3.5,8 pktThomas Morgenstern
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata