thumb|Schemat gry w papier, kamień, nożyce Papier, kamień, nożyce – gra towarzyska dla dwóch lub więcej osób, będąca uproszczoną wersją mory. W „papier, kamień, nożyce” gra się, używając dłoni graczy.
Zasady Gra składa się z kolejnych tur. W każdej turze obydwaj gracze, na umówiony sygnał, szybko wystawiają przed siebie dłoń, pokazującą symbol papieru, kamienia lub nożyc. Gracz, który pokazał silniejszy symbol, otrzymuje jeden punkt. W przypadku pokazania dwóch takich samych symboli następuje remis – punktu brak. Oto hierarchia symboli: nożyce są silniejsze od papieru, ponieważ go tną, kamień jest silniejszy od nożyc, ponieważ je tępi lub łamie, papier jest silniejszy od kamienia, ponieważ go owija.
Gracz, który pierwszy uzyska umówioną wcześniej liczbę punktów, wygrywa partię.
Formalna analiza Formalnie, papier, kamień, nożyce można rozważać jako grę o sumie zerowej. Przykładowe wyniki w grze przedstawia poniższa tabela, gdzie (1,-1) oznacza zwycięstwo gracza A i przegraną gracza B (–1,1) oznacza zwycięstwo gracza B i przegraną gracza A, a (0,0) oznacza remis.
Gracz A / Gracz B Papier Kamień Nożyce Papier (0,0) (1,–1) (–1,1) Kamień (–1,1) (0,0) (1,–1) Nożyce (1,–1) (–1,1) (0,0)
Gra w papier, kamień, nożyce nie posiada równowagi Nasha w strategiach czystych. Znając deterministyczną strategię przeciwnika i grając optymalnie, każdy z graczy może zapewnić sobie zwycięstwo.
Gra w papier, kamień, nożyce posiada jednak równowagę Nasha w strategiach mieszanych. Ma to miejsce wówczas, gdy każdy z graczy randomizuje, wybierając każdą z dostępnych mu opcji z jednakowym prawdopodobieństwem 1/3.
Historia thumb|250px|Mushi-ken no zu – wczesna wersja gry w dokumencie z 1809 r. Gra została wynaleziona w Japonii pod koniec XIX w. pod nazwą lub bardziej potoczną nazwą i rozpowszechniona po świecie w XX w. Pochodzenie nazwy nie jest znane.
Papier, kamień, nożyce, jaszczurka, Spock Odmiana gry, która poza standardowymi trzema gestami występuje jaszczurka (palce złożone w symbol przypominające jaszczurczy pysk) oraz Spock formowany przez charakterystyczny salut wolkański z filmów serii Star Trek (mały i serdeczny palec oddzielone od środkowego i wskazującego). Gra została wymyślona przez Sama Kassa i Kerena Bryla. Spopularyzowana została przez serial Teoria wielkiego podrywu – zwłaszcza odcinek ósmy sezonu drugiego: The Lizard-Spock Expansion, który jest grze poświęcony. Sheldon Cooper gra w nią z doktorem Koothrappalim, stale remisując na figurze Spocka. Gra lub jej reguły pojawiają się także w odcinku 20. tego sezonu, oraz w odcinku 17. sezonu piątego.
Zasady Gracze na umówiony sygnał wyciągają przed siebie dłonie, pokazując jeden z pięciu symboli. Wygrywa ten, który pokazał silniejszy. W przypadku pokazania tych samych symboli następuje remis. Między symbolami zachodzą następujące relacje: mały kamień tępi nożyce, nożyce tną papier, papier zakrywa kamień, kamień zgniata jaszczurkę, jaszczurka truje Spocka, Spock niszczy nożyce, nożyce dekapitują jaszczurkę, jaszczurka zjada papier, papier obala Spocka, Spock dezintegruje kamień. Symbole tworzą dziesięć par. Każdy z symboli występuje w czterech parach, przy czym wygrywa w dwóch i przegrywa w pozostałych dwóch.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gry losowe Kategoria:Gry towarzyskie