thumb|290px|Węzeł kolejowy ze stacją Ostrów Wielkopolski – stacja kolejowa w Ostrowie Wielkopolskim, w województwie wielkopolskim, w Polsce. Według klasyfikacji PKP dworzec na stacji ma kategorię dworca regionalnego.
Ruch pasażerski Rok Wymianaroczna Wymianapasażerskana dobę Miejscew Polsce 2017 1 060 000 2900 83. 2018 1 390 000 3800 ~85. 2019 1 500 000 4100 84. 2020 915 000 2500 87. 2021 1 060 000 2900 89. 2022 1 533 000 4200 84. 2023 1 642 500 4500 80. 2024https://dane.utk.gov.pl/sts/przewozy-pasazerskie/wymiana-pasazerska-na-s/22403,Przewozy-pasazerskie.html#Najwi%C4%99ksze%20stacje 1 756 800 4800 81.
Historia Stację wybudowano w 1875 na pierwotnie jednotorowej linii kolejowej Poznań – Kluczbork (linia uruchomiona 10 grudnia tego samego roku o długości 200,9 km) przez Towarzystwo Poznańsko-Kluczborskiej Kolei Żelaznej. Stacja nosiła wówczas nazwę Ostrowo. W 1884 roku linia została wykupiona przez państwo pruskie, a przed 1899 rokiem rozbudowaną ją do dwutorowej. 1 października 1888 stała się stacją węzłową dzięki budowie trasy Leszno – Krotoszyn – Ostrów (dobudowano wówczas peron III). Kolejnymi odnogami linii kluczborskiej były ciągi: do Skalmierzyc (budowany na koszt powiatu w latach 1895-1896, do linii dwutorowej rozbudowany w 1912) i do Odolanowa (1 października 1909, z przedłużeniem rok później do Grabowna Wielkiego). W latach 1906–1922 przez węzeł kursowały pociągi relacji Warszawa – Poznań, a od 1910 Warszawa – Wrocław.
W latach 1905–1906 nad linią przerzucono Most Odolanowski oraz zmieniono przebieg linii do Skalmierzyc i Rosji (dotychczasowy tor przez ul. Raszkowską stał się bocznicą przemysłową, a linię poprowadzono obecną ul. Osadniczą i dalej jak wcześniej ul. Torową). W czasie okupacji hitlerowskiej przebudowano całkowicie stację (układ i liczbę torów, nowe nastawnie). W 1941-1942 przebudowano tory przy ulicy Kościuszki i zbudowano wiadukt na ul. Parkowej. Postawiono nowy Most Odolanowski i poszerzono Most Krotoszyński. W 1942–1943 zlikwidowano tory na obecnych ul. Osadniczej i ul. Torowej, a linię do Skalmierzyc przeniesiono za północne granice miasta w okolice Starego Stawu. Zlikwidowano też wiadukt między dzisiejszymi ul. Spichrzową a ul. Młyńską.
W 1920 r. stację przemianowano na Ostrów Wielkopolski, którą, z krótką wojenną przerwą, nosi do dzisiaj. Wszystkie linie wychodzące ze stacji zelektryfikowano w latach 1973–1987.
20 kwietnia 1919 roku przez Ostrów Wielkopolski przejeżdżał pociąg z Armią gen. Hallera. Uroczyste powitanie żołnierzy na pierwszej polskiej stacji zostało utrwalone na najstarszym zachowanym ostrowskim filmie.
Dworzec wybudowany w 1875 r. według kierownictwa DOKP nie spełniał wymogów dynamicznie rozwijającego się miasta i narastających przewozów pasażerskich i towarowych, dlatego w 1966 r. powstał projekt całkowitej przebudowy dworca, przylegających pomieszczeń i obszernego placu przed budynkiem. Całkowicie została zmieniona bryła budynku w niczym nie przypominająca dawnego. Nowy modernistyczny budynek zaprojektowany został przez Kazimierza Serowskiego. Zostały zbudowane poczekalnie, cześć gastronomiczna i administracyjna. Otaczające budynek budowle z muru pruskiego zostały rozebrane, a w ich miejsce wybudowano nowe, w których zlokalizowano m.in. stołówkę dla pracowników kolejowych i ich rodzin. Z lewej strony budynku zostały wybudowane pomieszczenia poczty. Całkowitą modernizację przeszedł tunel peronowy, wiaty peronowe oraz w 2016 roku wszystkie perony. Przebudowano całkowicie plac przed dworcem i zmieniono oświetlenie. Zmodernizowany dworzec posiada kubaturę 11 200 m³.
Stacja dzieli się na dwie części: osobową i towarową. Posiada dwie parowozownie i wagonownię. W pobliżu stoi, nieużywana obecnie, wieża wodna z 1912 r. Perony zadaszone są wiatami. Na stacji używane są semafory świetlne.
Zobacz też Stacja kolejowa Ostrów Wielkopolski Zachodni Ostrów Wielkopolski Gorzyce – przystanek kolejowy
Przypisy Wykaz stacji pasażerskich wraz z ich kategoryzacją oraz określeniem dostępności do obiektu, l.p. 308
Linki zewnętrzne
Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Ostrowie Wielkopolskim