Podział administracyjny Grecji – od 1 stycznia 2011 Grecja jest podzielona na jednostki administracyjne trzech poziomów: 7 administracji zdecentralizowanych (αποκεντρωμένη διοίκηση – apokendromeni diikisi), które dzielą się na 13 regionów (περιφέρεια – periferia), w skład których wchodzą 332 gminy (δήμος – dimos).

Taki podział administracyjny został wprowadzony na podstawie tzw. Programu Kalikrates (Πρόγραμμα Καλλικράτης, N.3852/2010Ν. 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης-Πρόγραμμα Καλλικράτης» (Nowa architektura administracji rządowej i programu decentralizacji Kallikratesa), (ΦΕΚ 87/τ.Α΄/07-06-2010) opublikowany w "Efimeris tis Kiwerniseos"), zastępującego obowiązujący w latach 1997–2010 podział na: 13 regionów, 54 nomosów (prefektur) i 1034 gminy. Dodatkowo gminy grupowane są w jednostki regionalne (περιφερειακή ενότητα), których utworzono 74; nie mają one jednak statusu jednostek administracyjnych. W języku formalnym, terytoria dawnych nomosów określane są teraz jako "nomarchiako diamerisma". Gdy w praktyce, wobec tych obszarów, także oficjalnie adresowo, w dalszym ciągu używane bywa słowo "nomos" i tworzone od niego formy przymiotnikówPrzykład aktów stanu cywilnego: W kwietniu 2015 r. nomos pojawia się w nich wielokrotnie, m.in. zaraz po godle państwa i słowach Republika Grecji. Przykład obowiązującego wzorca aktu urodzenia, na stroanie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (gr. Υπουργείο Εσωτερικών). "Nomarchia" (urząd nomosu, Urząd Wojewódzki), może pojawić się także w użytych następnie pieczęciach (przykład dokumentów z Aten).Przykład komunikatu oddziału Związku Zawodowego Pracowników Administracji Państwowej, w którym mimo wykorzystania nowej, oficjalnej tytulatury, doprecyzowanie (były) nomos także uznano za niezbędne.Przykład tytułu prasowego z roku 2015: Pismo burmistrza do radnych nomosu, w sprawie...

Administracje zdecentralizowane i regiony

Attyka Attyka (66 gmin) Epir-Macedonia Zachodnia Epir (18 gmin) Macedonia Zachodnia (12 gmin) Kreta Kreta (24 gminy) Macedonia-Tracja Macedonia Środkowa (38 gmin) Macedonia Wschodnia i Tracja (22 gminy) Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie Peloponez (26 gmin) Grecja Zachodnia (19 gmin) Wyspy Jońskie (7 gmin) Tesalia-Grecja Środkowa Tesalia (25 gmin) Grecja Środkowa (25 gmin) Wyspy Egejskie Wyspy Egejskie Południowe (34 gmin) Wyspy Egejskie Północne (9 gmin)

Dodatkowo w strukturze administracyjnej Grecji istnieje Autonomiczna Republika Góry Athos.

Podział administracyjny w latach 1997–2010 Przed wprowadzeniem 1 stycznia 2011 nowego podziału administracyjnego Grecja dzieliła się na 13 regionów, które dzieliły się na 54 nomosów (prefektur) podzielonych następnie na 1034 gminy.

Umocowania prawne i ich zmiany Ustawa o regionach, która została przyjęta przez rząd Andreasa Papandreu (sygn. ustaw N.1622/86Ν.1622/86 «Τοπική Αυτοδιοίκηση – Περιφερειακή Ανάπτυξη – Δημοκρατικός Προγραμματισμός» (Samorząd – Rozwój Regionalny – Planowanie Demokratyczne), (ΦΕΚ 92/τ.Α΄/14-7-1986) opublikowany w "Efimeris tis Kiwerniseos" (Εφημερίς της Κυβερνήσεως, Dziennik Ustaw) i P.D.51/87Π.Δ. 51/87 «Καθορισμός των Περιφερειών της Χώρας για το σχεδιασμό, προγραμματισμό και συντονισμό της Περιφερειακής Ανάπτυξης» (Definicja regionów w zakresie projektowania, planowania i koordynacji rozwoju regionalnego), (ΦΕΚ 26/τ.Α΄/06-03-1987) opublikowany w "Efimeris tis Kiwerniseos"), ustanowiła regiony, które w istocie miały charakter pomocniczy w stosunku do rządu centralnego. W późnych latach 90. przeprowadzono reformy ich funkcjonowania przy jednoczesnym rozszerzeniu kompetencji (sygn. ustaw N.2503/97Ν.2503/97 «Διοίκηση, οργάνωση, στελέχωση της Περιφέρειας, ρύθμιση θεμάτων για την τοπική αυτοδιοίκηση και άλλες διατάξεις» (Administracja, organizacja i obsada kadrowa w regionie, zagadnienia dotyczące samorządu terytorialnego i inne przepisy), (ΦΕΚ 107/τ.Α΄/30-05-1997) opublikowany w "Efimeris tis Kiwerniseos" i 2647/98). Mimo to, regiony nadal pozostawały w dużym stopniu uzależnione od rządu Grecji poprzez mianowanych przez niego sekretarzy generalnych.

Struktura podziału Szczegółowy podział administracyjny Grecji, obowiązujący do końca 2010 roku, przedstawiał się następująco: 13 regionów (nwgr. περιφέρεια – periféria, l.mn. περιφέρειες – periféries), z których 12 dzieli się na: 54 nomosy (nwgr. νομός – nomós, l.mn. νομοί – nomí), tłumaczonych czasem również jako prefektury lub departamenty. Nomosy dzielą się na: gminy miejskie (zob. dimos, nwgr. δήμος – dímos, l.mn. δήμοι – dími) i gminy wiejskie (kinotites, nwgr. κοινότητα – kinótita, l.mn. κοινότητες – kinótites). Osobliwościami są: region Attyka, składający się tylko z jednego nomosu – Attyka, tworzącego dość specyficzny administracyjnie ustrój stolicy kraju. Nomos ten dzieli się na: 4 jednostki zwane nomarchia (νομαρχία), czasami tłumaczone jako półprefektury, dzielące się na: gminy miejskie i wiejskie specjalny status posiada Góra Athos, której teren stanowi obszar autonomiczny na Półwyspie Chalcydyckim.

Nazwy regionów i nomosów w Grecji thumb|300px|Mapa regionów Grecji thumb|300px|Mapa nomosów Grecji thumb|300px|Mapa nomarchii Attyki Numery kolejne odpowiadają numeracji na załączonej mapce regionów. 100pxregion Attyka (περιφέρεια Αττικής – periferia Attikí) nomos Attyka (νομός Αττική) , dzieli się na 4 nomarchie: nomarchia Ateny (νομαρχία Αθήνα) nomarchia Attyka Wschodnia (νομαρχία Ανατολική Αττική) nomarchia Pireus (νομαρχία Πειραιάς) nomarchia Attyka Zachodnia (νομαρχία Δυτική Αττική) 100pxregion Grecja Środkowa (περιφέρεια Στερεά Ελλάδα – Stereá Elláda) Eurytania (Ευρυτανία) Eubea (Εύβοια) Fokida (Φωκίδα) Ftiotyda (Φθιώτιδα) Beocja (Βοιωτία) 100pxregion Macedonia Środkowa (περιφέρεια Κεντρική Μακεδονία – Kendrikí Makedonía) Chalkidiki (Χαλκιδική) Imatia (Ημαθία) Kilkis (Κιλκίς) Pela (Πέλλα) Pieria (Πιερία) Seres (Σέρρες) Saloniki (Θεσσαλονίκη) 100pxregion Kreta (περιφέρεια Κρήτη – Kríti) Heraklion (Ηράκλειο) Chania (Χανιά) Lasiti (Λασίθι) Retimno (Ρέθυμνο) 100pxregion Macedonia Wschodnia i Tracja (περιφέρεια Ανατολική Μακεδονία και Θράκη – Anatolikí Makedonía kie Thráki) Drama (Δράμα) Ewros (Έβρος) Kawala (Καβάλα) Tasos (Θάσος) Rodopi (Ροδόπη) Ksanti (Ξάνθη) 100pxregion Epir (περιφέρεια Ήπειρος – Ípiros) Arta (Άρτα) Janina (Ιωάννινα) Preweza (Πρέβεζα) Tesprotia (Θεσπρωτία) 100pxregion Wyspy Jońskie (περιφέρεια Ιόνια νησιά – Iónia Nisiá) Kefalinia (Κεφαλληνία) Kerkira (Κέρκυρα) Leukada (Λευκάδα) Zakintos (Ζάκυνθος) 100pxregion Wyspy Egejskie Północne (περιφέρεια Βόρειο Αιγαίο – Vório Egéo) Chios (Χίος) Lesbos (Λέσβος) Samos (Σάμος) Limnos 100pxregion Peloponez (περιφέρεια Πελοπόννησος – Pelopónnisos) Argolida (Αργολίδα) Arkadia (Αρκαδία) Koryntia (Κορινθία) Lakonia (Λακονία) Mesenia (Μεσσηνία) 100pxregion Wyspy Egejskie Południowe (περιφέρεια Νότιο Αιγαίο – Nótio Egéo) Cyklady (Κυκλάδες) Dodekanez (Δωδεκανήσα) 100pxregion Tesalia (περιφέρεια Θεσσαλία – Thessalía) Karditsa (Καρδίτσα) Larisa (Λάρισα) Magnezja (Μαγνησία) Trikala (Τρίκαλα) 100pxregion Grecja Zachodnia (περιφέρεια Δυτική Ελλάδα – Ditikí Elláda) Etolia i Akarnania (Αιτωλοακαρνανία) Achaja (Αχαΐα) Elida (Ηλεία) 100pxregion Macedonia Zachodnia (περιφέρεια Δυτική Μακεδονία – Ditikí Makedonía) Florina (Φλώρινα) Grewena (Γρεβενά) Kastoria (Καστοριά) Kozani (Κοζάνη) 100pxAutonomiczna Republika Góry Athos (Άγιο Όρος – Ajio Oros, dosł. Święta Góra) [a]

Przypisy

*